இத்யாதி

காமத்து இன்பம்

2011-05-21T19:19:00.003+05:30

தன் இமைகளாய் இருக்கலாம்

அவன் கண்டது.

ஏதோ பார்வையை மறைத்தது.

என்னவாய் இருக்கும்.

விரல்கள் கண்டான்.

பெருவிரல், மறுவிரல், இரண்டும்

தன் விரல்களைத் தீண்ட வர.

தானுறங்கிய பஞ்சனையினை

விட அதி மென்மையாய்.

அவள் முகம் காண மறுக்கிற

இன்பத்தீண்டல் அது.

அவனின் பிற மூவிரல்களும் ஏங்க,

அவளின் பிற மூவிரல்களும்

தொட்டுக்கொண்டன.

அவள் பள்ளங்கள் நுகர்ந்தன,

அவனது உணர்ச்சி நரம்புகள்

வழியோடிய ரேகைகள்.

நகக்கண்கள் ஒன்றையொன்று

காணாது ஏமார்ந்து வருந்தின.

கண்களிருந்தும் கண்ணீர் வரவில்லையே!

நெல்லிக்கனி போல உள்ளங்கை அவளுக்கு,

பல நாள் நோன்பிருந்து வாடி வதங்கி

இன்பப்பசியுற்றுக் கட்டியணைத்தது

அவனது உள்ளங்கையை.

அவனுடையதோ பலா தோல் போல.

இதுவரை மேலாகத் தொட்டுகொண்டிருந்த

அவளது விரல்களும்

அடுத்த நகர்த்தலுக்கு மும்முரமாயின.

அவளது வலக்கையின் பெருவிரலின் தலை

அவனது இடக்கையின் முதுகின் பின்

சென்று கட்டிப் பிடித்தது.

பிறகு அடுத்த விரல்

ஆழமான அந்தக் குழியில் விழுந்தது.

பிற விரல்களும் அதுபோல அனுசரணை செய்தன.

இணைந்தக் கைகளாய் உறங்கிக்கிடக்க,

இன்னொரு கை அவளது இடக்கையை எடுத்து

அவனது கன்னத்தில் பரவச் செய்தது.

இன்னும் அவன் கண்கள்

விளங்கவில்லை

தூங்கிக்கிடந்தன.

சக்தி மனசுல பாலா (பகுதி I)

2010-12-28T00:13:00.005+05:30

இன்னிக்கு சக்திகிட்ட பேசிட வேண்டியதுதான்னு நினச்சுட்டு இருந்தாள் பாலா. ரெண்டுபேருக்கும் கல்யாணம் நடந்து 8 மாசம் இருக்கும். அவன்கிட்ட பேசணும். ஆனா என்ன பேசணும், எப்படி பேசணும், எதுக்காக பேசணும் இதுக்கெல்லாம் பாலா கிட்ட பதில் இல்ல.

பாலாக்கும் சக்திக்கும் வீட்ல பாத்து முடிச்ச ஏற்பாட்டுக் கல்யாணம். அதுவும், பாலாக்கு பையன் தேட ஆரம்பிச்ச போது கூட, அவ இப்ப கல்யாணம் வேணாம்னு சொன்னதால, அவளோட அப்பா அம்மா ரெடியா பச்சைக்கொடி காட்ட தயார இருந்தாங்க, ஒருவேள அவ யாரையாவது மனசில நினைச்சிருந்தாள்னா.

ஆனா அவளுக்கு காதல் கல்யாணம் மேல விருப்பமே இல்லை. கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் வர்ற நேசம் தான் உண்மையானதுன்னு ரொம்ப நம்பினாள்.

சும்மா கிடையாது பாலா. பாக்க எளிமையான அழகி. அப்படி இருந்தாலே பிரச்சனை தான் பெண்களுக்கு. பல ப்ரோபோசல்ஸ். ஆனா, அவ கிட்ட ப்ரொபோஸ் பண்ணின பசங்களால இனிமே எந்தப் பொண்ணு கிட்டயும் ப்ரொபோஸ் பண்ண நினைக்க முடியாதபடி , எதாச்சும் பெரிய ரெஸ்டாரன்ட் கூப்டு போய் லேச்சர் குடுப்பா பாருங்க. இது எல்லாம் தெரிஞ்ச பசங்களுக்கு தான். பர்ஸ்ட் டைம் பாக்கிற தெரியாதவங்களுக்கு ரியாக்சனே வேற.

அவளுக்கும் ஆசை இருந்தது லவ் பண்ண. ஆனா ஒருத்தன மட்டும் தான். அதுவும் கல்யாணத்துக்கு பின்னால தான். அதுக்காக காத்துகிட்டும் இருந்தாள்.

காதல்ல ஜெயிக்கிற கோஷ்டிய விட தோற்கிற கோஷ்டி தான் அதிகம். அதிலும் அந்த ஜெயிக்கிற காதல்ல இருக்கிற உண்மை மேல அவளுக்கு சந்தேகம். அதுக்கு எல்லாம் அவளோட மெச்சூரிட்டி, விஸ்டம் தான் காரணம். ஸ்கூல், காலேஜ் படிக்கும் போது பல லவ் பெய்லியர்ஸ் பாத்திருக்காள். அது மூலமா நிறையா கத்துகிட்டாள். சாகுற வரைக்கும் ஒருத்தன மட்டுமே நினைக்கனும் அப்டிங்கறது அவள் கட்சி.

இன்னொரு விஷயம், அவள் டிக்சனரிய போலவே காதலுக்கு காதலுக்கு அர்த்தம் பார்க்கிற ஒருத்தன தேடினாள். அதையே அவளோட மனசுக்கு திரும்ப திரும்ப சொல்லிகிட்டாள். அப்படி ஒருத்தன் தான் தனக்கு கணவனா வரணும்னு வைராக்கியமா இருந்தாள். தனக்கு பையன் தேடும்போது பெரிய இன்டர்வியூ ப்ராசஸ், க்வஸ்டினர் எல்லாம் தயார் பண்ணி வச்சிருந்தாள். சக்சஸ்புல்லா 5 பசங்கள ரிஜக்டும் பண்ணினாள்.

ஒரே பொண்னாதலால அவளுடைய இஷ்டம் தான் அவள் அப்பாவுக்கும்.

இவ்ளோ க்ளோசா இருந்த அப்பா, ரொம்ப நாள் அவளுக்கு க்ளோசா இருக்க முடியல.

பாலா கல்யாணத்துக்கு 2 வருஷம் முன்னால ரோடு ஆக்சிடண்ட்ல சீரியஸா இருந்து தவறிட்டார். அப்பா பிரிவதுக்கு கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி ஒரு பையனோட ப்ரோபைல தன்னோட பைல இருந்து எடுத்து வரச் சொன்னார். அதில ரத்தக் கரை; அவருடையது தான். ஏதோ சொல்லவந்து சொல்லாமலேயே போயிட்டார். அது தான் சக்தி. அவனுடைய ப்ரோபைல் தான் அது. ஜோசியர் கிட்ட பொருத்தம் பாத்து மஞ்சள் தடவி இருந்த அதை ரத்தம் சேத்து மகள் கைல குடுத்துட்டு போயிட்டார்.

சக்தி வேலன் என்கிற சக்தி. கால ஓட்டத்தில மறந்து போன அப்பாவோட நெருக்கமான பால்ய சிநேகிதரோட பையன். மகளுக்கு வரன் பார்க்கையிலே தன்னோட பழைய நண்பன கண்டுபிடிச்சதுல அப்பா ரொம்ப சந்தோசப்பட்டதா பிறகு சக்தியோட அப்பா சொல்லியிருக்கார்.

அப்பாவோட இழப்புக்குப்பிறகு ஆறு மாசம் கழிச்சு, சக்தி அப்பாவோட முயற்சியால, மறுபடியும் கல்யாணத் திட்டம் பாலா முன் வந்தது. சக்தி அப்பா இப்ப பாலாவோட கார்டியன் ஆகிட்டார். சக்தி அப்பா பத்தி பல வருசங்களுக்கு முன்னால அப்பா நிறைய சொல்லிருப்பதாக அம்மா சொன்னாங்க. பாலாவுக்கு ஒரு சங்கடமான நிலைமை தான். ஆனாலும், தான் சந்தோசமா இருபத தான் அப்பா விரும்புவார்னு அவளுக்கு தெரிந்தது. அஞ்சு பசங்கள ரிஜக்ட் பண்ணியும் அப்பா எதுமே சொல்லல. பாலா விருப்பம் போல விட்டுட்டார். இப்ப அப்பா மேல இருக்கிற அன்பு , நம்பிக்கை, மரியாதையால சக்திய பத்தி எதுமே விசாரிக்காம கல்யாணத்துக்கு சம்மதிச்சாள் பாலா.

பாலா தன்னோட வைராக்கியம் , ஆசை , எதிர்பார்ப்பு இவையெல்லாம் அப்பாவோட காலடிக்கு போயிடுச்சுன்னு நினச்சுகிட்டாள். சந்தோசம் தான் அவளுக்கு சக்திய கல்யாணம் பண்ணிகிட்டதுல. ஆனா பின்னொரு நாள் வருத்தப்பட கூடாதுன்னு நினைச்சாள். பயந்தாள். இப்ப அதே பயத்தோட தான் சக்திகிட்ட பேச போறாள்.

அவளா பேச நினைக்கல. கல்யாணம் முடிஞ்ச கையோட, அவளோட தோழி ப்ரியா சக்தி குறித்து ஏதோ சொன்னாள் அதுவும் கல்யாண மண்டபத்திலேயே. அத பாலா உதாசினப்படுத்தினாள். சின்ன வயசில இருந்து எதுலேயும் போட்டி தான் பாலாவுக்கும் ப்ரியாவுக்கும்.

திருமணம் முடிந்து. இனிதே தொடங்கியது புது வாழ்வு. ரெண்டு பேருமே மற்றவங்கள பத்தி ரொம்ப தெரிஞ்சுக்க, ரொம்ப புரிஞ்சுக்க ஈடுபாடு காட்டல. பரிவு இருந்தது. நேசமும் இருந்தது. காதல்கள் மிக வெளிப்பட இல்லை. ஸ்பரிசங்கள் தெரிந்தன. இரவுகள் கடந்தது. ஊடல்களுக்கு வாய்ப்பில்லை. அமைதியாவே போனது. சுனாமிக்குப் பின் வந்த அமைதிய போல.

அடுத்து ஒரு முறை, கல்யாணத்துக்கு பிறகு ஆறு மாசம் கழிச்சு, ஆபிஸ்ல சக்தி பாலாவ ட்ராப் பண்ண வரும்போது, அவளோட லஞ்ச மேட் சொன்னது நிஜமாவே அதிர்ச்சியா இருந்தது. இதுகெல்லாம் பிறகு இன்னும் ரெண்டு பேர் சக்திய குறித்து பாலா கிட்ட பத்தி வைக்க, அவளால அமைதியா இருக்க முடியல. அது சந்தேகம் இல்ல. தன்னோட இயலாமைன்னு நினைச்சுகிட்டாள். தன்ன யாரும் ஏமாத்தலை, ஆனா தான் எமாந்துட்டதா நினைச்சுகிட்டாள். இத பத்தி தான் எக்ஸ்ப்லனேசன் கேக்கலாம்னு சக்திய அப்ரோச் பண்ணினாள் பாலா.

பகுதி II விரைவில். . .

தில்லி நகரம் உறங்கும் போது... (பகுதி III )

2010-07-03T14:26:00.021+05:30

என்னோட பேக்ல ஏர் இண்டியா டேக பாத்த மார்ஷல் ஒருத்தர் என்னோட போர்டிங் பாஸ வாங்கி பாத்துட்டு, தற தறனு இழுத்துட்டு போயிட்டார் .உன்கிட்ட கடைசியா ஒரு வார்த்த கூட சொல்ல முடியல. அப்போ நீ கொஞ்சம் கொஞ்சமா சின்னதா தெரிஞ்ச என்னோட கண்ணுக்கு.... தமிழ் சினிமா படம் எபக்ட் போல இருந்தது. கண்ணுக்கு முன்னால ஏதோ கருப்பு புகை வந்து மறைக்கிற மாதிரி இருந்தது கொஞ்சம் கொஞ்சமா... அசையாம நின்ன. கை தூக்கி 'டாட்டா' சொல்ல கூட உனக்கு மனசு வரல.

நாம ரெண்டுபேரும் சேந்து உங்க அப்பவ திட்டினோம் மனசுக்குள்ள. போகப்போறேன். கடைசியா ஒரு போலிஸ்காரர் என்னோட பேக்ல இருக்கற டேகையும் கைல இருங்கற போர்டிங் பாசையும் செக் பண்ணினார். நா அவருக்கு சரியா கோ-ஆபரேட் பண்ணாம திரும்பி நீ இருந்த டைரக்சன பாத்தேன்.

எல்லா கம்யூட் வெஹுகிலும் போயாச்சு. நான் லேட்டா வந்ததால எனக்காக கடைசியா ஒரு ட்ரிப் அடிக்கபோறதா சொன்னான் என்ன இழுத்துட்டு வந்த மார்ஷல். கண்ணாடி வழியா தூரத்துல இருக்கற உன்னோட உருவம் மட்டும் தெரிஞ்சது. உன்னையே பாத்துட்டு இருந்தேன் இல்ல உன்னோட முகத்த மட்டும் பாத்துட்டு இருந்தேன் ... இல்ல .... உன்னோட கண்ண மட்டும் பாத்துட்டு இருந்தேன்... இல்ல ... உன் கண் எண்ட சொல்றத கேக்க ட்ரை பண்ணிட்டு இருந்தேன்.

அதுக்குள்ள, திரும்ப இந்த மார்சல் "சர்! வீ ஷால் மூவ் " அப்டின்னு சொன்னான். வாழ்க்கைல எவ்வளவு பேர மீட் பண்றோம், பலரை மறந்துடறோம்... சிலரை ஞாபகம் வச்சிருக்கோம். ஆனாலும் அவன மறக்க முடியாது என்னால... "ஐ ப்ரே பார் யுவர் சூனர் கம் பேக்" னு சொன்னான் அவன். "நீ வாழ்க"னு அவன பாத்து மனசுல சொல்லிடு வண்டில ஏறினேன்.

A27 aisle சீட். விண்டோ சீட் கிடைச்சிருந்தா நல்ல தான் இருந்திருக்கும். பக்கத்துல ஒரு வயசான தாத்தா. அவருக்கு பக்கத்துல மிடில் சீட்ல ஒரு யங் பாய். இருபது வயசு இருக்கும். காலேஜ் ஸ்டுடன்ட் போல.காதுல ஐபாட், கைல நான் கேள்விபடாத ஒரு இங்க்லீஷ் நாவல். 'தாடி வக்க மாட்டோங்க ஷேவும் பண்ண மாட்டோங்க அப்டின்னு பாடற தாடி. பிளைட் டேக் -ஆப் ஆகி 5 நிமிஷம் இருக்கும்.

இதோ இப்ப கண்ணா மூடறேன். இந்த உலகத்துல உன்னையும் என்னையும் தவிர வேற யாரும் இல்ல. மரம், செடி, கொடி, வானம் , மேகம் , சூரியன் , செல்போன், லேப்டாப்.... இதுங்க கூட எங்க போச்சுனு தெரியல. நீயும் நானும் மட்டும் தான்.

இதுபோல கண்ண மூடின என்ன வரும்.. ப்ளாஷ்பேக் தான் ...

நிஜமாவே நம்ப முடியல.. எனக்குன்னு ஒருத்தி இருக்கா.. எனக்காகன்னு...

நாம ஒரே காலேஜ்ல 4 வருஷம் படிச்சோம். அப்போலாம் வரல. ஒரே கம்பெனில ஒரு வருஷம் வொர்க் பண்ணினோம் அப்பவும் வரல.
காலேஜ்ல பல தடவ உன்ன பாத்திருக்கேன்; சில தடவ பேசிருக்கேன். உன்ன பத்தி உன்னோட பழகாமலே தெரிஞ்சிருக்கேன்.

எங்கேயோ படிச்சிருக்கேன். ஒரு வயசுல பசங்களுக்கு ஒரு விதமான எண்ணம் வரும். தினமும் பாக்குற பல பொண்ணுங்கள்ல சில பொண்ணுங்கள மட்டும் பக்கத்துல வச்சு நெனச்சு பாக்கறது. பொண்ணுங்களுக்கும் இது பொருந்துமாம். இந்த விளையாட்டுல நானும் விதி விலக்கு இல்ல. அது ஏனோ தெரியல உன்ன அப்டி ஒரு தடவ கூட நெனச்சது இல்ல. உன் மேல ஒரு மரியாத இருந்தது. அப்றம், அப்டியே காலேஜ் முடிஞ்சது. ஒரே கம்பெனில ஜாப் ஜாயின் பண்ணினோம்.

ஒரு வருஷம் ஓடிடுச்சு. உன்ன அப்ப அப்ப பாப்பேன். எப்பயாச்சும் பேசுவேன். எனக்கும் ஏதும் தோனியது இல்ல.திடீர்னு ஒரு நாள் கால்ல கட்டோட வந்த. நீ ஒரு மாசமா ஆபிஸ்க்கு வராதது கூட எனக்கு தெரியாது. நாம ரெண்டு பேரும் 'அவ்ளவு' க்ளோசா இருந்தோம். உன்ன அப்டி பாத்த போது ஒரு மாதிரி ஷாக் ஆயிட்டேன், உனக்கு போய் இப்டி ஆகணுமா அப்டின்னு. நாம ரொம்ப மரியாத வச்சிருக்கிறவங்களுக்கு ஏதாச்சும் கெட்டது நடந்தா வருத்தப்படுவோம்ல, அது போல இருந்தது.

அப்புறம் ரெண்டு மூணு தடவ உன்ன பாத்தேன். ஒரு தடவ கேபிடேரியால இருக்கும் போது, நீயா வந்து பேசின. "என்ன .. ஒரு சாக்குக்கு கூட என்ன ஆச்சுன்னு கேக்க மாட்டிங்களா?" அப்டின்னு. எனக்கு என்ன சொல்றதுனே தெரியல. தர்ம சங்கடமா போச்சு. "அப்டி இல்ல, இதே கேள்விய பல பேர் உங்ககிட்ட கேட்டிருப்பாங்க , நீங்களும் பல தடவ கத சொல்லிருப்பிங்க, எதுக்கு அதையே கேக்கணும்னு தான்" அப்டின்னு பதில் சொன்னேன்.
"தேங்க்ஸ்" அப்டின்னு சொன்ன. எதுக்குன்னு கேட்டதுக்கு "பார் யுவர் தாட்ஸ்" அப்டின்னு சொன்ன.

இப்டி தான் பேச ஆரம்பிச்சோம். அதுக்கப்றம் மரியாத குறஞ்சதுனு சொல்ல முடியாது. முன்ன எல்லாம் உன்ன பக்கத்துல வச்சு பாக்க விடாத அந்த 'மரியாத', இப்போ கொஞ்சம் கொஞ்சமா அனுமதி குடுத்துச்சு. 'மரியாத' அனுமதி குடுத்தாலும் நான் அந்த எண்ணத்த சில நொடிக்கு மேல நீடிக்க விடல.
"போடா.. நீ எங்க .. அவ எங்க ... " அப்டின்னு தான் நெனச்சேன்.

ஒரு நாள் கேபிடேரியா'ல, வழக்கம் போல ஏதேதோ பேசிட்டு இருந்தோம். திடீர்னு கொஞ்சம் சீரியஸ் ஆகி உன்கிட்ட பேச ஆரம்பிச்சேன்.
"ப்ரியா! உன்கிட்ட ஒரு முக்கியமான ஒன்னு பேசணும். ஜஸ்ட் வான்ட் டூ ஷேர் மை தாட். டெல் மீ ஒன் திங், வாட் இப் வி பிளான் டூ கெட் மாரிட்."

இப்டி கேட்டதுக்கு அப்புறம் ஆச்சர்யமா என்ன பாத்த. நான் மேல தொடர்ந்து பேசினேன்.

"எனி வே யுவர் பாரன்ஸ் வில் சர்ச் பார் ய கய். அது ஏன் நானா இருக்க கூடாது. நாம ரெண்டு பேரும் ஒருத்தர ஒருத்தர் நல்லா புரிஞ்சு இருக்கோம்.
இல்ல ப்ரியா, நான் இன்னும் உன்ன லவ் பண்ண ஸ்டார்ட் பண்ணல. அதுக்கு பெர்மிசன் கேக்கறேன். அவ்ளவு தான்.நேத்து நைட் தூங்க போறதுக்கு முன்னால இப்டி தோனுச்சு. அதான் உண்ட உடனே கேக்கறேன்.

ரொம்ப நாள் யோசிச்சு, எப்ப கேக்கலாம்னு நாள் குறிச்சு இத கேக்கல. அப்டி யோசிச்சு, உன்ன மனசுல நினச்சிருந்து, ஒரு வேள நீ வேணாம்னு சொன்னேனா, நாள பின்ன நாம எப்பயும் போல பேசிக்க முடியாது. அதான் உடனே கேட்டுட்டேன். இதுக்கு மேல சொல்றதுக்கு எதுவும் இல்ல... ஏன்னா என் மனசுல வேறெதுவும் இல்ல இதத்தவிர.

யோசிச்சு சொல்லு... பலவிசயங்கள் ஒத்துப்போகனும். உங்க வீட்ல என்ன சொல்வாங்க. நல்லா யோசி. இப்ப முடிவெடுத்துட்டு, ச்சே! இவன போய் கட்டிகிட்டோமேனு நீ ஒருதடவ நெனச்சாலும் நீ எடுக்க போற முடிவுக்கு அர்த்தமே இல்லாம போயிடும்."

இப்டி நான் கேட்டதுக்கு நீ சொன்ன பதில்.....

(பகுதி III முற்றும்.... தொடரும்...)

திணறுகிறது

2010-06-04T22:57:00.002+05:30

அனைத்தையும் பரிமாறிக்கொண்டோம்.
ஒரு சேரப் பாடினோம்.
ஒன்றாய் நகைத்தும் கொண்டோம்.
கை கோராமல் கடலீர மணலிலே
தடம் பதித்தோம்.
...
ஆனால் படுக்கையை, ஒருநாள் பங்கிட்டுக்
கொள்ள வேண்டியதை நினைக்கையிலே
நெஞ்சம் பரிதவிக்கிறது.
மூச்சும் ஒரு நிமிடம் திணறுகிறது.

நீயும்... நானும்! - கோபிநாத் (Apr 21)

2010-04-21T21:43:00.003+05:30

நன்றி : ஆனந்த விகடன்

ஆஸ்திரேலியாவின் சிட்னி நகரம். ஒரு சர்வதேசக் கருத்தரங்கில் கலந்துகொள்ளப் போயிருந்தேன். Dating Harbour என்று ஓர் அழகான இடம். ஒரு பக்கம் படகுகள் சீறும்... மறு பக்கம் ஹோட்டல்களில் கேளிக்கைகள் களைகட்டும்.
நம் ஊர் கோயில் குளத்தில் இருக்கிற படிக்கட்டுகள் மாதிரி அங்கும் படிக்கட்டுகள் நிறைய இருக்கும். ஜோடி ஜோடியாக, குடும்பம் குடும்பமாக நிறையப் பேர் உட்கார்ந்திருப்பார்கள்.
ஒருநாள் மாலை நான்கு மணி இருக்கும் கருத்தரங்குக் கூடத்தில் இருந்து வெளியே வந்து அந்தப் படிக்கட்டில் உட்கார்ந்திருந்தேன். சரியான குளிர். ஐந்து நிமிடங்கள் இருக்கும், அழகான வெள்ளைக்காரப் பெண் வந்து அமர்ந்தாள். என்னைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தாள். நானும் ஒரு ஹலோ சொன்னேன். இரண்டு நிமிடங்கள்கூட இருக்காது எங்கிருந்தோ ஓடி வந்த ஓர் இளைஞன், என் அருகில் இருந்த பெண்ணை இதழோடு இதழ் பதித்து முத்தமிட்டான். மிக நீண்ட முத்தம். அவளைக் கட்டி அணைத்தான். இருவரும் இறுகத் தழுவிக்கொண்டனர்.
அருகில் நான் இருப்பதையோ, அங்கு நிறையக் கூட்டம் இருப்பதையோ அவன் சட்டை செய்ததாகத் தெரியவில்லை. அதற்குப் பிறகுதான் கவனித்தேன். நடந்து போகிறவர்கள், அமர்ந்து இருப்பவர்கள் என எல்லாருமே இறுக அணைத்தபடி, தடவிக்கொடுத்தபடி இருந்தார்கள்.
'என்ன ஊருடா இது... விவஸ்தை கெட்டவனுங்க' என்று கோபம் எனக்கு. அரை மணி நேரம் கழித்து கருத்தரங்கில் என்னோடு பங்கேற்ற ஆஸ்திரேலிய நண்பன் வந்தான். அவனிடம், இருந்த கோபத்தை எல்லாம் கொட்டினேன், 'என்ன கலாசாரம் இது? ஆணும் பெண்ணும் இப்படி அணைத்துக்கொண்டு திரிகிறார்கள். இதைப் பார்த்து எங்கள் மக்களும் கெட்டுப்போகிறார்கள்' என்றேன்.
அவன் என்னிடம், 'உங்கள் ஊரில் ஆண், பெண் உறவின் கலாசாரம் என்ன?' என்றான். நான் மௌனமாக இருந்தேன். 'பெண்ணை நேசிப்பதும், அவளைப் பாதுகாப்பாக வைத்துக்கொள்வதும் நல்ல கலாசாரம்தானே' என்றான். 'ஆமாம்' என்று தலையாட்டினேன்.

'அதைத்தான் இவர்களும் செய்துகொண்டு இருக்கிறார்கள். இதழோடு இதழ் பதிப்பது முத்தம் பரிமாறுதல் மட்டுமல்ல. வெப்பத்தைப் பரிமாறுதலும்தான். உடல்ரீதியாகத் தன்னைவிட மென்மையான பெண்ணை அணைத்து அவளுக்குத் தடவிக்கொடுத்து வெப்பத்தை அவள் உடலுக்குத் தருகிறான்.' இந்த விஷயத்தை அவன் சொன்ன போது குளிர் நான்கு டிகிரியாக இருந்தது. எனக்கும் உடம்பு நடுங்கியது.
'பெண்களை மட்டுமல்ல... குழந்தைகளையும் அணைத்துக்கொண்டும், தடவிக்கொடுத்துக்கொண்டும் இருப்பதைக் கவனியுங்கள் . இது குளிர்ப் பிரதேசம்... இங்கே அன்பையும் அக்கறையையும் வெளிப்படுத்துகிற முறை இது. இதை 38 டிகிரி வெப்பத்தில் நீங்கள் செய்தால் அது உங்கள் முட்டாள்தனம். அதற்கு நாங்கள் பொறுப்பாக முடியாது' என்றான். எனக்குப் பொட்டில் அடித்த மாதிரி இருந்தது.
அதென்னவோ தெரியவில்லை. நம்மைவிடப் பலசாலியாக நம்பும் யார் செய்கிற காரியமும் சரி என்றே நமக்குத் தோன்றுகிறது. நம் சொந்த அடையாளம், நம் அபிப்ராயங்கள் எல்லாவற்றையும் தூக்கித் தூர எறிந்துவிட்டு, அடுத்தவருடைய ஷூவுக்குள் அடைந்துகொள்வதில் பேரானந்தம்.
குறைபாடுகளை ஒளித்துவைத்துக்கொண்டு, வெளிப்படுத்துகிற முகமும் பேச்சும் பொய்யானவை. நீங்கள் நீங்களாக வெளிப்படும்போதுதான் ஆரோக்கியமான தோழமை அமைகிறது. அந்த தோழமைக்குள் அழகியல் என்ற அம்சத்தைத் தாண்டி அறிவுப் பகிர்தல் நடக்கிறது.
எதிர்பாலின நட்பு, ஈர்ப்பு தொடர்பானதும்தான் என்றாலும், அடுத்த தலைமுறைக்குள் அதிகமான அறிவுப் பகிர்தல் நடக்க, பாசாங்குகளைக் குறைத்துக்கொள்ள வேண்டியது அவசியம். இது ஆண்-பெண் நட்பு குறித்தது மட்டுமல்ல... தேசத்தின் வளர்ச்சி தொடர்பானதும் ஆகும்.
எனக்கு என்னவெல்லாம் தெரியும் பார் என்ற தொனியில் எதிர்பாலின நண்பரோடு அறிவியல், அரசியல், சமூகம், உலக வரலாறு என்று பல்வேறு விஷயங்கள் இப்போதும் பேசப்படுகின்றன. ஆனால், இவை பெரும்பாலும் நான் எவ்வளவு தகவல்கள் தெரிந்துவைத்திருக்கிறேன் பார் என்ற 'நிரூபிக்கும்' தோரணையாகவே நடக்கிறது. இந்த அலங்காரங்களைக் கழற்றிவைத்துவிட்டு 'கருத்துப் பரிமாற்றம்' என்ற அளவில் நடைபெறுவது குறைவுதான்.
பெண் தோழிக்குப் பிடித்த மாதிரி உடை அணிந்துகொள்வது, அருகில் வரும்போது ஆங்கிலம் பேசுவது, பிறந்த நாளுக்கு பரிசுப் பொருட்கள் வாங்கித் தருவது, தினமும் காலையில் Good morning Sms அனுப்புவது, ஏதாவது பிரச்னை என்றால், உடனடியாகப் போய் உதவுவது, கவிதைப் புத்தகங்கள் பரிமாறிக்கொள்வது இந்த எல்லாப் பரிவர்த்தனைகளும் அழகானதுதான்.
இந்த ஈர்ப்பு எல்லையைத் தாண்டி, வெறும் சென்ட்டிமென்ட் நட்புறவைத் தாண்டி நீயும், நானும் அறிவுள்ள இரண்டு மூளைகள் என்ற அளவுகோலிலும் நட்பு அளக்கப்பட வேண்டும்.
ஆண்-பெண் தோழமையை இந்தியச் சமூகம் சந்தேகத்தோடுதான் பார்க்கிறது என்பது ஓரளவு உண்மைதான். ஆனால், போலியான எந்த வெளிப்பாடுகளையும் சமூகம் சந்தேகத்தோடுதான் கவனிக்கிறது. உலகம் முழுவதும் அப்படித்தான்.
ஆண்-பெண் தோழமை மிகவும் அற்புதமான, தேசிய விருத்திக்கான ஒரு நட்புறவு. இந்தத் தோழமையில் வெளிப்படுகிற உடல் மொழி, பேச்சு, தொடுதல் இவை அனைத்தும் அந்தத் தோழமை எவ்வளவு யதார்த்தமானது என்பதைச் சொல்லிவிடுகிறது.
இந்தியச் சமூகத்தின் அழுக்குப் படிந்த பழைய கட்டுக்கோப்புகளை நான் உடைக்கிறேன் என்ற மனோபாவத்திலோ, நான் ரொம்ப மாடர்ன் என்ற அளவிலோ, எதிர்பாலினத் தோழமை என்பது ஸ்டேட்டஸ் சிம்பல் என்ற உணர்வோடோ இயங்குகிற தோழமைக்குள் உண்மை இருக்க வாய்ப்பு இல்லை.
இயக்குநர் கரு.பழனியப்பன் 'நீயா... நானா' நிகழ்ச்சியில் ஒரு முறை சொன்னார், 'என் தந்தையிடம் எதையெல்லாம் சொல்ல முடிகிறதோ, அதெல்லாம் சரி. அவரிடம் நான் எதை மறைக்க முயல்கிறேனோ, அது தவறு' என்று.
உங்கள் எதிர்பாலினத் தோழமை குறித்து இயல்பாக உங்கள் வீட்டில் சொல்ல மனசு இடம் கொடுத்தால் அந்த நட்புக்குள் ஈர்ப்பைத் தாண்டிய அறிவுப் பகிர்தல் அவசியம் நடக்கும்.
நாகரிகம், உறவு பேணுதல், வசீகரித்தல், புனைவுகள் இன்றி நடந்துகொள்ளல், தன்மையாகப் பேசுதல், இடங்கண்டு செயல்படுதல் போன்றவற்றை வேறு யாரிடமும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய நெருக்கடிகள் நமக்கு இல்லை.
அந்தப் பண்பாட்டிலும், பாரம்பரியத்திலும் நமக்கு நீண்ட வரலாறு இருக்கிறது.
அற்புதமான ஆண்-பெண் தோழமைஅறிவுப் பகிர்தலோடு நடக்கட்டும்!

அதுவென்ன செய்யும்

2010-04-18T20:38:00.000+05:30

"இம்முறையும் ஓங்கி அழுதேன் ...
கேட்கக் கூடிய தூரத்தில் நீ இல்லை ...
என் தலையணை மட்டுமே அறிந்திருக்கும் இதனை ...
வேறு சாட்சி ஏதும் இல்லை ...
பாவம் அதுவென்ன செய்யும் ...
வெண் விழியிற் செறியும்
நீர் துளிகளை உறுஞ்சுவதைத் தவிர ...
பார்! அதுகூட என் கண்ணீரை
துடைக்க முற்படுகிறது.... "
இவ்வாறு எழுதினான் காதலி இல்லாத
தனியொருவன் தன் டைரியில்.

தில்லி நகரம் உறங்கும் போது... (பகுதி II )

2010-04-18T16:41:00.003+05:30

                 ஒரு அஞ்சு செகண்ட் இருக்கும்... நான் குடுத்தது லோயர் லிப்'ல தான்'னு நெனக்கிறேன். சரியா ஞாபகம் இல்ல. ஹ்ம்ம்.. நைஸ் பன்ச். உங்க அப்பா கவனிச்ச மாதிரி காட்டிக்கல... அப்றம் செம டோஸ் எனக்கு. .. அதையும் போன்ல சொன்ன நீ. என்னதான் இருந்தாலும் ஒரு ஐயர் பொண்ண ... சாரி.. .ஐயங்கார் பொண்ண அவளோட அப்பா முன்னாலேயே பப்ளிக் ப்லேஸ்ல
கிஸ் பண்ண ஒரு தனி தைரியம் வேணும்.என்னோட தைரியத்த நிரூபிக்க நான் அப்டி பண்ணல ப்ரியா... ஏதோ தோனுச்சு... அதான் நீ வேற கேட்டியா. . .

                  இதோ கெளம்ப வேண்டிய நேரம் வந்தாச்சு. நான் போக போறேன். செக்யுரிட்டி செக். க்யூல எனக்கு பக்கத்துல நீ நிக்கிற. முழங்கால் தெரியறமாதிரி கௌன் போட்ட பொண்ணு வந்து "மேடம்.. ப்ளீஸ் கம் ஆன் க்யூ" னு உண்ட சொன்னா.

                நீ அவள பாத்து சிரிச்சுட்டு என்ன பாத்த... எனக்கு இன்னும் ஞாபகம் இருக்கு ப்ரியா. உன்னோட ப்யூடிபுள் ஐஸ் . நான் இருக்கற ஹைட்டுக்கு நீ என்ன அண்ணாந்து தான் பாக்கணும். 5.9' இருப்பேன் . என்ன அண்ணாந்து பாக்கற அளவு நீ உயரமா இருப்ப. ஆக்சுவலி உனக்கு கிஸ் குடுக்கறதுக்கு கஷ்டமா தான் இருந்து. ஆனா, நீ அப்டியே என்னோட நெஞ்சுல சாஞ்சா உன் உயரம் சரியா இருக்கும். நீ இன்னும் வளரனும்.

                 "ஐ'ம் லிவிங் ப்ரியா!"ன்னு சொல்லிட்டே செக்யுரிட்டி செக் பண்ண போனேன். முடிஞ்சுது... போர்டிங் பே'ல உக்காராம அந்த பக்கம் நீ நிக்கிறத பாத்துட்டு இருந்தேன்.

                 இப்பவே திரும்ப வந்துடலாம்னு தோனுச்சு... ஆனா முடியல.. முடியாது.. ஆமா போய் தான் ஆகணும். இது தான் உங்க அப்பா பேசுனதுக்கு எல்லாம் பதில். அவருக்கு இப்ப சந்தோசமா இருக்கலாம். நாம ரெண்டு பெரும் பிரிஞ்சு இருக்க போறோம்ல.

               எனக்கு பயமே இல்ல.. இந்த சான்ஸ யூஸ் பண்ணி உனக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைக்க முடியாது. உன்னோட அனுமதி இல்லாம என்னோட நிழல் கூட உன்ன டச் பண்ண முடியாது. அப்டி இருக்கும் போது நான் எதுக்கு பயப்படனும். நாடோடிகள்'ல வர்ற அப்பா போல மிரட்டினா , நீ பருத்திவீரன்'ல வர்ற ப்ரியாமணி மாதிரி பேச மாட்டேனாலும், பிரச்சனைய சமாளிக்க கூடிய சாதுர்யம் உண்ட இருக்கு.

               ரெண்டு பேருக்கும் 20 அடி தான் டிஸ்டன்ஸ். ஆனாலும் ரொம்ப தூரம் தள்ளி போயிட்ட மாதிரி இருந்தது. உன்னோட இடது கண்'ல இருந்து ரெண்டு சொட்டு கண்ணீர் விழுந்தது ஞாபகம் இருக்கு . உன்ன அப்டி பாக்க பிடிகல எனக்கு.

                 "ஒரு தடவ போயிட்டு வந்துடறேன்னு" சொன்னா இந்த சர்தார் போலிஸ்காரர் என்ன சொல்வார்னு தெரியாது. அப்டி கேட்டா விட கூடாதானு தோனுச்சு.

                  கேட்டேன்... முடியாது'ன்னு சொல்லிட்டார். உலகத்துல இருக்கற ஒட்டுமொத தலப்பா கட்டின சர்தார் மேலையும் கோபம் வந்துச்சு.

                கடைசில காத்துலயே "ஐ மிஸ் யூ" னு சொன்னேன். நீயும் பதிலுக்கு "மீ டூ"ன்னு சொன்ன. சைகைளையும் வாய் அசைவுளயும் ஏதேதோ பேசிகிட்டோம். பெருவிரலையும், சுண்டுவிரலையும் நீட்டி மத்த விரல மடக்கி காதுகிட்ட வச்சு லேன்ட் ஆனதும் போன் பண்ண சொன்ன.

                  இது என்ன ரெஸ்ட்றிக்டியன் , ப்ளைட்ல போன் பேசகூடாது'ன்னு... வாட் டெக்னாலாஜி, வாட் சென்ட்ரல் கவர்மன்ட், வாட் ஸ்டேட் கவர்மன்ட்.

                  ஏதோ உண்ட சொல்ல வர கைய விரிச்ச போது, அந்த சர்தார் போலிஸ் மேல தடார்னு பட்டுடுச்சு. மனுசர் இந்தில முறைச்சுட்டு இந்திலயே சொன்னார், "பீச்சே சல்.. சேர் பர் பைட் ஜா... "

                  "சாரி சர்.. ஜஸ்ட் டூ மினிட்ஸ்"னு சொல்லிடு அங்கயே நின்னேன்.

(பகுதி II முற்றும்.... தொடரும்...)

தில்லி நகரம் உறங்கும் போது... (பகுதி I )

2010-03-29T23:59:00.006+05:30

"நாம பிரிஞ்சு இருந்தா, அவர் ரிலேசன் வில் கைய்ன் பாண்ட் ப்ரியா. இன்னும் ஒன்னர ரெண்டு வருஷம் தான், கண்ண மூடி கண்ண திறக்கறதுக்குள்ள ஓடிடும். நான் எங்க வெளிநாட்டுக்கா போகப் போறேன். தில்லிக்கு தான. நல்ல எக்ஸ்பீரியன்ஸா இருக்கும்.

உனக்கு இங்க நிறையா வேலை இருக்கு. உன்ன நம்பி ஒரு NGO மட்டும் இல்ல, யூ ஆர் டூயிங் சம்திங் பார் தி எர்த். தட்ஸ் வை ஐ லைக் யூ அண்ட் லவ் யூ. பிகாஸ், யூ லவ் அண்ட் கேர் பார் எர்த் லைக் மீ. இதே போல நல்ல ஒரு ஆபர்ச்சுனிட்டி அங்க உனக்கு கிடைக்கும்னு நிச்சயம் சொல்ல முடியாது.

உன்ன கூட்டிட்டு போக எனக்கு ஓகே தான். எங்க அம்மா அப்பாவும் ஓகே சொல்லிட்டாங்க.... நீ இங்க இருந்தா தேன்மொழிய பாத்துக்குவ... அவள அங்க வரைக்கும் கூட்டிட்டு போக முடியாதுனு நீதான சொன்ன.

கார்ல வரும் போது என் தோள்ல சாஞ்சு அழுதுட்டே வந்து என்னையும் டைவர்ட் பண்ணிட்ட.... என் ஷர்ட் ஈரமாற அளவா அழறது. என்னாலையும் அழறத கண்ட்ரோல் பண்ண முடியாம ரெஸ்ட் ரூம் போய் அழுதுட்டு வர்றேன்.

எனக்கு மட்டும் உன்ன பிரிஞ்சு போறதுல இஷ்டமா என்னடா.. சென்னைல என்னோட ப்ரொபைலுக்கு வேலை கிடைக்கல. நீ தான இந்த ஓப்பனிங் பத்தி என்னட சொன்ன... நீ சொல்லாமலேயே இருந்திருக்கலாம்னு தோணுது... அதான் என்னோட மாமனார் நிறையா சம்பாதிச்சு வச்சிருக்கார்ல நான் வேற சம்பாதிக்கனுமானு கேட்டதுக்கு, உத்தியோகம் புருஷ லட்சனம்னு சொல்லிட்ட.

நீ சொன்ன மாதிரி புது கம்பெனில உன்னோட செக் லிஸ்ட் படி கிரீன் இனிசியேடிவ் எடுக்குறேன். முடியாதுனு சொன்னாங்கனா தொடரும் ப்ளைட்ட பிடுச்சு சென்னை வந்து ஒட்டிக்கிறேன் ஓகேவா"

கடைசியா இப்டி சொன்னதுக்கு அப்புறம் தான் ப்ரியா உன் முகத்துல சிரிப்ப பாக்க முடிஞ்சது.

இப்டி பேசிகிட்டே செக்கின் கவ்ண்டர்ல டிக்கட்ட குடுத்து போர்டிங் பாச வாங்கிட்டேன். உன் அப்பா கஸ்டம்ஸ்ல சீனியர் ஆபிசர். அதனால அவரோட இன்ப்ளுயன்ஸ யூஸ் பண்ணி செக்குரிட்டி செக் வரைக்கும் உன்ன அனுப்பிவச்சார். நான் போறது உங்க அப்பாக்கு பிடிக்கலையா பிடிச்சதானு அவருக்கு மட்டும்தான் தெரியும். மனுஷன் எதையுமே வெளி காம்பிச்சுக்க மாட்டார். என்ன வீட்டோட மாப்பிள்ளை ஆகறது தான் அவரோட ஸ்ட்ரேட்டஜி.

ப்ளைட்டுக்கு இன்னும் ஒரு மணிநேரம் இருக்கு. அடுத்து செக்யூரிட்டி செக். அப்றம் போர்டிங். ட்ரான்சிட் பே'ல சேர் காலியா இருந்தும் உக்காராம எதிரேதிர்ல நின்னு உன் கண்ண நான் பாத்துட்டு இருந்தேன். என் கண்ண நீ பாத்துட்டு இருந்த. "உன் வலது கையில் பத்து விரல் என் இடது கையில் பத்து விரல்"னு ரெண்டு பெரும் கை கோர்த்து இருந்தோம்.

பத்து நிமிசம் இருக்கும். "எக்ஸ்க்யூஸ்மீ சார், யூ ஆர் கெஸ்ட் ஆப் கிங்க்பிஷர் ?" கோட் ஷர்ட் போட்ட ஒருத்தன் வந்து கேட்டான். அப்ப தான் ரெண்டு பேரும் விழி சுழல்ல இருந்து மீள முடியாம வெளிய வந்தோம். அவன பாத்து நான் முறச்சதுல அவன் நிச்சயம் பயந்திருக்கனும்.

"நோ, ஏர் இண்டியா"னு நீ சொன்னா. அப்றம் அவன் போய்ட்டான்.
உங்க அப்பா கிங்க்பிஷர்'ல புக் பண்ண பாத்தார், நான் தான் ஏர் இண்டியா பெயில் அவுட் ஆயிடுச்சு.. ஏதோ நம்மால முடிஞ்சத செய்வோம்னு சொன்னேன். நீ இன்ஸ்டண்டா அப்ரிசியேட் பண்ணின. நீ எனக்கு கிடைக்க நிறையா குடுத்து வச்சிருப்பேன்னு நினைக்கிறன்.

யூ ஆர் சோ லவ்லி, ப்ரியா. திரும்ப ரெண்டு பெரும் விழி சுழல்ல குதிச்சோம். உன் வலது கன்னத்தில சரிஞ்சு இருந்த ஒத்த முடி'ய என்னோட இடது கை சுண்டு விரலால விளக்கி விட்டேன். "உலகத்தின் கடைசி நாள்... இன்று தானோ என்பது போல்... பேசி பேசி தீர்ந்த பின்னும் ... ஏதோ ஒன்று குறையுதே" அந்த பாட்டுல வர்ற பீளிங்க்ஸ் தான் ரெண்டு பேருக்கும். உன்னோட முகத்த பிக்சல் பை பிக்சலா பாத்தேன்.

ஒரு அஞ்சு நிமிசம் தான் இருக்கும். "அவர் லாஸ்ட் அண்ட் பைனல் போர்டிங் கால் பார் ஏர் இந்தியா IC440 .... " அப்டினு அனவுன்ஸ்மண்ட் வந்தது.

கடைசியா, நீ உன்னோட கண்ணால கேட்டத, நான் என்னோட கண்ணால கேட்டு, என் உதட்டால குடுத்தேன். அதுவும் உன் கன்னத்தில மட்டும் இல்ல... அப்றம் போன்ல நல்லா திட்டின. "ஒரு டீசன்சி வேணாமா... பப்ளிக் ப்ளேஸ்ல இப்டியா... நான் சென்ஸ்... நான் கேட்டா உடனே குத்துடுவியா.. அறிவு வேணாம்... இது இன்னும் சென்னை தான் பிரன்ச் கிஸ் குடுக்கற அளவு முன்னேறல.. " இந்த பொண்ணுங்கள புரிஞ்சுக்கவே முடியாது...

(பகுதி I முற்றும்.... தொடரும்...)

வெள்ளிப் பனிமலையின் மீதுலவுவோம் - -பாரதியார்

2010-03-10T16:05:00.007+05:30

1. வெள்ளிப் பனிமலையின் மீதுலவுவோம்; அடி
மேலைக் கடல்முழுதும் கப்பல் வீடுவோம்;பள்ளித்
தலமனைத்தும் கோயில்செய்குவோம்; எங்கள்
பாரத தேசமென்று தோள் கொட்டுவோம். (பாரத)

2. சிங்களத் தீவினுக்கோர் பாலம் அமைப்போம்;
சேதுவை மேடுறுத்தி வீதி சமைப்போம்;
வங்கத்தில் ஓடிவரும் நீரின் மிகையால்;
மையத்து நாடுகளில் பயிர் செய்குவோம். (பாரத)

3. வெட்டுக் கனிகள்செய்து தங்கம் முதலாம்
வேறு பலபொருளும் குடைந்தெடுப்போம்;
எட்டுத் திசைகளிலுஞ் சென்றிவை விற்றே
எண்ணும் பொருளனைத்தும் கொண்டு வருவோம். (பாரத)

4. முத்துக் குளிப்பதொரு தென்கடலிலே,
மொய்த்து வணிகர்பல நாட்டினர்வந்தே,
நத்தி நமக்கினியே பொருள் கொணர்ந்து
நம்மருள் வேண்டுவது மேற்க ரையிலே. (பாரத)

5. சிந்து நதியின்மிசை நிலவினிலே
சேரநன் னாட்டிளம் பெண்களுடனே
சுந்தரத் தெலுங்கினிற் பாட்டிசைத்துத்
தோணிக ளோட்டி விளையாடி வருவோம் (பாரத)

6. கங்கை நதிப்புறத்துக் கோதுமைப்பண்டம்
காவிரி வெற்றிலைக்கு மாறுகொள்ளு வோம்;
சிங்க மராட்டியர்தம் கவிதை கொண்டு
சேரத்துங் தந்தங்கள் பரிசளிப்போம். (பாரத)

7. காசி நகர்ப்புலவர் பேசும் உரைதான்
காஞ்சியில் கேட்பதற்கோர் கருவிசெய் வோம்;
ராசபுத் தானத்து வீரர் தமக்குநல்லியற்
கன்னடத்துத் தங்கம் அளிப்போம் (பாரத)

8. பட்டினியில் ஆடையும் பஞ்சில் உடையும்
பண்ணி மலைகளென வீதி குவிப்போம்
கட்டித் திரவியங்கள் கொண்டுவருவார்
காசினி வணிகருக்கு அவை கொடுப்போம் (பாரத)

9. ஆயுதம்செய் வோம் நல்ல காகிதம் செய்வோம்;
ஆலைகள் வைப்போம் கல்விச் சாலைகள் வைப்போம்.
ஒயுதல்செய் யோம்தலை சாயுதல்செய் யோம்;
உண்மைகள் சொல் வோம்பல வண்மைகள் செய்வோம் (பாரத)

10. குடைகள்செய் வோம்உழு படைகள்செய் வோம்;
கோணிகள்செய் வோம் இரும்பாணிகள் செய்வோம்;
நடையும் பறப்புமுணர் வண்டிகள்செய் வோம்;
ஞாலம் நடுங்கவரும் கப்பல்கள் செய்வோம் (பாரத)

11. மந்திரம் கற்போம்வினைத் தந்திரம் கற்போம்;
வானையளப் போம்கடல் மீனையளப்போம்
சந்திரமண் டலத்தில் கண்டுதெளிவோம்;
சந்திதெருப்பெருக்கும் சாத்திரம் கற்போம் (பாரத)

12. காவியம் செய்வோம், நல்ல காடு வளர்ப்போம்;
கலைவளர்ப் போம், கொல்லருலை வளர்ப்போம்;
ஒவியம் செய்வோம் நல்ல ஊசிகள்செய்வோம்;
உலகத் தொழிலனைத்து மூவந்து செய்வோம் (பாரத)

13. சாதி இரண்டொழிய வேறில்லை யென்றேத
மிழ்மகள் சொல்லியசொல் அமிழ்த மென்போம்;
நீதி நெறியினின்று பிறர்க்கு தவும்
நேர்மையர் மேலவர்; கீழவர் மற்றோர். (பாரத)

செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே --பாரதியார்

2010-03-10T16:03:00.004+05:30

1. செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே இன்பத்
தேன்வந்து பாயுது காதினிலே- எங்கள்
தந்தையர் நாடென்ற பேச்சினிலே- ஒரு
சக்தி பிறக்குது மூச்சினிலே (செந்தமிழ்)

2. வேதம் நிறைந்த தமிழ்நாடு உயர்
வீரம் செறிந்த தமிழ்நாடு நல்ல
காதல் புரியும் அரம்பையர் போல்- இளங்
கன்னியர் சூழ்ந்த தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)

3. காவிரி தென்பெண்ணை பாலாறு தமிழ்
கண்டதோர் வையை பொருனைநதி என
மேவிய யாறு பலவோடத் திரு
மேனி செழித்த தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)

4. முத்தமிழ் மாமுனி நீள்வரையே நின்று
மொய்ம்புறக் காக்கும் தமிழ்நாடு- செல்வம்
எத்தனை யுண்டு புவிமீதே- அவை
யாவும் படைத்த தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)

5. நீலத் திரைக்கட லோரத்தில் நின்று
நித்தம் தவஞ்செய் குமரிஎல்லை வட
மாலவன் குன்றம் இவற்றிடையே புகழ்
மண்டிக் கிடக்குது தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)

6. கல்வி சிறந்த தமிழ்நாடு புகழ்க்
கம்பன் பிறந்த தமிழ்நாடு நல்ல
பல்லித மாயின சாத்திரத்தின் மணம்
பாரெங்கும் வீசுந் தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)

7. வள்ளுவன் தன்னை உலகினுக்கே- தந்து
வான்புகழ் கொண்ட தமிழ்நாடு- நெஞ்சை
அள்ளும் சிலப்பதி காரமென்றோர் மணி
யாரம் படைத்த தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)

8. சிங்கள்ம புட்பகம் சாவக- மாகிய
தீவு பலவினுஞ் சென்றேறி அங்கு
தங்கள் புலிக்கொடி மீன் கொடியும்- நின்று
சால்புறக் கண்டவர் தாய்நாடு (செந்தமிழ்)

9. விண்ணை யிடிக்கும் தலையிமயம் எனும்
வெற்பை யடிக்கும் திறனுடையார் சமர்
பண்ணிக் கலிங்கத் திருள்கொடுத்தார் தமிழ்ப்
பார்த்திவர் நின்ற தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)

10. சீன மிசிரம் யவனரகம் இன்னும்
தேசம் பலவும் புகழ்வீசிக்- கலை
ஞானம் படைத்தொழில் வாணிபமும் மிக
நன்று வளர்த்த தமிழ்நாடு (செந்தமிழ்)

காதலின் இன்றைய உண்மை

2010-03-03T20:36:00.002+05:30

நன்றி : http://www.vinavu.com/2010/03/01/vtv/

விடலைப்பருவத்தின் இறுதியில் வரும் முதல் காதல், உயிரியலின் தூண்டுதலே அன்றி அது சமூக உறவுகளில், வாழ்க்கையில் முதிர்ச்சியடைந்த காதலல்ல. முதல் காதலைப் பற்றி பேசவேண்டுமென்றால் அது அனுதாபத்துடன் கிண்டலடிக்கப்பட்டு புரியவைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். வீட்டிலும், கல்லூரியிலும் தோன்றும் பொய்யான கலக உணர்ச்சிகளை சரியாக திசை மாற்றி தனது வாழ்க்கையின் ஆளுமையை கண்டு பிடிக்கும் வழியில் அந்த முதல் காதல் புன்னகையுடனும், சுய எள்ளலுடனும் உலர்ந்து உதிர்ந்துவிடும்.

...

நடுத்தர வர்க்கம் பொருளாதரத்தில் தனது மேல் வர்க்கத்தைப் பார்த்து கனவு கண்டு விட்டு நிஜத்தில் சாதாரண வாழ்க்கையை சலித்துக் கொண்டே வாழும். இந்த வர்க்கத்தின் பொதுப் பண்பு என்னவென்றால் எதையும் பட்டு பட்டுனு முடிவெடுக்காமல் ஜவ்வாக இழுக்கும். அவ்வகையில் காதல், வீரம், சோகம் எல்லாம் ஜவ்வுதான்.

நடுத்தர வர்க்கம் துணிந்து காதலித்து, காதலின் பிரச்சினைகளை எதிர் கண்டு போராடி வெல்வது அபூர்வம். இதனால் பிரச்சினைகளை விட்டுவிட்டு காதலைப் பற்றிய மயக்கங்கள், அவஸ்தைகள் அதற்கு தேன்தடவிய பர்கராக தாலாட்டி வருடுகிறது. எங்களோடு படம் பார்த்தவர்கள் இந்த ஜவ்வை எவ்வளவு கேலி செய்ய முடியுமோ அவ்வளவு செய்ததுதான் எங்களுக்கு இருந்த ஒரே ஆறுதல்.

சாதியும், மதமும், வர்க்கமும் சேர்ந்து திருமணத்தின் குற்றவியல் சட்டமாக அச்சுறுத்திக் கொண்டிருக்கும் நாட்டில் அந்த அசலான பிரச்சினையைப் பற்றி பேசினால்தான் அது காதல் படம். வி.தா.வ யில் கிறித்தவம், இந்து மதம் எல்லாம் ஒரு பேச்சுக்கு வந்து சென்றாலும் படத்தின் இதயம், காதலின் இனிய அவஸ்தையையே பழைய முரளி படங்களுக்கு இணையாக அலுப்பூட்டும் விதத்தில் சுவாசிக்கிறது.

ஆனால் அலைகளின் கடற்கரை வாழ்க்கையில் இல்லாத அமெரிக்கா, அமெரிக்கர்கள் காறித்துப்பிய கென்டகி சிக்கன் கடை, ஷாப்பிங் மால்கள், செல்பேசி, எஸ்.எம்.எஸ், பளீர் சாலையில் பைக் பயணம் இவைதான் இது போன்ற காதல் படங்கள் வந்தடைந்திருக்கும் பரிணாமம். பா வரிசைப் படங்களில் நிலப்பிரபுத்துவ மேன்மையிலிருந்த காதல் இன்று முதலாளித்துவ முன்னேற்றங்களில் வந்து நிற்கிறதே அன்றி இந்தியாவின் காதல் வாழ்க்கையை அச்சுறுத்திக் கொண்டிருக்கும் உயிராதரமான ஜீவன் இங்கு திட்டமிட்டே மறைக்கப்படுகிறது. மேக்கப் இல்லாமல் போராட்டத்தில் உயிர்வாழும் உண்மையான தமிழகக் காதலர்களை சந்திக்க வேண்டுமா? 27.02.10 நக்கீரனின் 24 ஆம் பக்கத்தில் பாருங்கள்.

குழந்தைகள், காதல் இரண்டும் மனித குலத்தை உடல்ரீதியாகவும், அதனால் இனரீதியாகவும் நேசிக்கவைக்கும் அடிப்படைத் தூண்டுகோல்கள். ஆனால் அவை இரண்டும் அதன் வெளியை சுயம், தனிமை, வீடு என்ற தளைகளிலிருந்து பரந்த சமூக வெளிக்கு நகர்த்தும் போக்கில்தான் புடம் போடப்படுகின்றது.

காதல் ஒரு மனிதனை அதீதமான பலத்துடன் வாழ்க்கையை விருப்பமாக அணுகுவதற்கு தயார் செய்கிறது. காதலின் உதவியால் மனிதன் தனது சுற்றத்தை முன்னர் பார்த்திராத வகையில் அன்புடன் அணுகுகிறான். அவனுக்கு இதுகாறும் சலித்துப்போயிருந்த வாழ்க்கைத் தடைகள் இப்போது தாண்டுவதற்கு எளிதான விசயங்களாக மாறுகின்றன. ஆனால் காதலின் இந்த மகத்துவ ஆயுள் மிகவும் குறுகியது என்பதைப் பலரும் புரிந்து கொள்வதில்லை.

ஒரு ஆணும், பெண்ணும் தமது காதல் உண்மையானதா, பொருத்தமானதா என்பதை தத்தமது சமூக நடவடிக்கைகளிலிருந்தே கண்டுபிடிக்க முடியும். அதை அமெரிக்க, கேரளா லோகேஷன்களோ, அலங்கார உடைகளோ, ரஹ்மானின் உணர்ச்சியைக் கிளறும் இசையிலோ கண்டு தெளிய முடியாது. சரியாகச் சொல்லப்போனால் தமிழ் சினிமா தற்போது உருவாக்கியிருக்கும் இந்த புதிய சினிமா மொழி அதற்கு தடையாகவும் இருக்கிறது. எனக்கு ஒரு பெண்ணை பிடித்திருக்கிறது என்பதை மட்டும் ஒரு பரவச உணர்ச்சியாக எண்ணி எண்ணி இன்பமடையலாம்தான். ஆனால் வாழ்க்கை கோரும் சிக்கல் நமக்கு உணர்த்தும் ஒரே ஒரு யதார்த்தம் கூட இந்த இன்பத்தை வேகமாக முடிவுக்கு கொண்டுவந்து விடும்.

நீயும் நானும் - ஷாப்பிங் மால்

2010-03-02T21:46:00.005+05:30

நம்மை கடந்துச் சென்ற அந்த அழகுச் சிலையைக் கண்ட பிறகு...

என்னையே நினைத்துக்கொண்டே துடித்துக்கொண்டிருக்கும்
உன் இதயம் அனுப்பிவைத்த செங்குருதித் துளிகள் ஊறும்
வீணையாகிய நரம்புகள் செல்லும் உன் கரத்தினை
ஒரு நொடிக்கும் குறைவான நேரத்தில் அழுத்தி-விடுத்து
கரும் அருவியாகிய உன் கூந்தலிலிருந்து சிதறிச்சென்ற
சில மயிர்களை ஊதிகொதி விட்டு
செவி மடல்களை முத்தமிடும் பாணியில் கூறினேன்,
"இன்னிக்கு நீ கொஞ்சம் நிறையா ஹோம்வர்க் செய்யணும்"

நான் ஆட !

2010-01-11T21:28:00.001+05:30

பயிலும் காலம் வரை நான் ஆட ஆட
கிழமைகள் அமைதியாயிருந்தன.
பின்பு, கிழமைகள் ஆட ஆட
நான் அமைதியாயிருக்கிறேன்.

வரி விலக்கு

2009-10-03T01:11:00.000+05:30

நட்பு எனும் வரியை விலக்கு செய்து
காதல் எனும் சலுகையை எனக்கு
எப்போது அளிக்கப்போகிறாய்

காதல் தேவதையின் தண்டனை

2009-08-15T13:20:00.004+05:30

இதுநாள் வரை காதல் என்னைத் தீண்டிவிடாமல் தற்காத்து இருந்தக் குற்றத்திற்காக தண்டிக்கப்பட இருக்கிறேன் நான் .

காதல் தேவதையிடம் என்னைக் காட்டிக்கொடுதுவிட்டார் தபூ சங்கர்.

தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டாயிற்று; காதலை காதலிக்க வேண்டுமாம்
காதலி கிடைக்கும் வரை...
காதலி கிடைதப்பிறகு ஆயுள் தண்டனை அரங்கேற்றப்படும்.

தற்போது காதலைக் காதலிக்கிறேன்.

ஆயுள் தண்டனைக்கைதியாய் காதல் தேவதையால் ஆசிர்வதிக்கப்படவுள்ளேன்.

ஆனாலும் நான் தற்போது காதலிக்கிற காதல் என்னை விடுவதாய் இல்லை.

ஆசை - காதல்

2009-08-15T13:17:00.003+05:30

சத்குரு என்னை ஆசைக்கு அறிமுகப்படுத்தி
ஆசை வளர்க்க ஆசைப்படு என்றார்.

தபூ சங்கர் என்னை காதலுக்கு அறிமுகப்படுத்தி
காதலை காதலிக்கச் சொன்னார்.

நானோ ஆசையை காதலிக்கிறேன்.
காதலிக்க ஆசைப்படுகிறேன்.

கனவிலே கவிதை எழுதுகிறேன்

2009-08-14T19:04:00.002+05:30

கனவிலே கவிதை எழுதுகிறேன்.
பேனா இல்லாமல், காகிதம் இல்லாமல்.
கவிதைக்கு பொய் அழகுதான்.
இந்தக்கவிதையும் அழகுதான்; ஆனால் பொய் இல்லை.

என்னே அருமையானக் கவிதை?!!
என்னால் எழுதப்பட்டதா, இக்கவிதை ?!
எனக்கே உரியதா, இக்கவிதை ?!
என் பெயருக்கு முன்னால் முழுமை பெறுவதா, இக்கவிதை ?!

ஆனால், விடிந்தவுடன் மறந்துவிடுகிறேன் இக்கவிதையை; உன்னை!!
கனவில் மட்டும் தான் வருவயோ ?!!
கவிதை வருவதனால், அதுவும் கனவில் மட்டும் வருவதனால்,
பகலிலும் கனவுகாணத் துணிகிறேன்.

ஆதலால், என் பகல்களைக் கொல்லாதே!
நினைவிலும் வந்துவிடு; முழு மதி காட்டிவிடு!
அச்சில் ஏற்றுவேன் உன்னை,
நம் மண அழைப்பிதழில் கவிதையாய்; உன் பெயர்!.

காதல் என்னை காதலிக்கிறது

2009-08-14T18:55:00.007+05:30

இப்போது எல்லாம் காதல் என்னைக் காதலிக்கிறது !!

தன்னைப் பற்றி கவிதைகள் பல பாடச்சொல்கிறது.
அழகு நயம் பாராட்டச்சொல்கிறது.

ஒரே சீராக, நேரம் தெரியாமல் பேசச்சொல்கிறது.
கரம் பிடித்து ஊர் வலம் வரச் சொல்கிறது.

கனவில் நிதமும் அன்புத்தொல்லைகள் பல செய்கிறது.
'பொடா','லூசா நீனு', 'ஐயடா', 'புருசா' எனச் சொல்லி கொஞ்சுகிறது.

உள்ளங்கையில் மட்டும் ஒரு முத்தம் கேட்கிறது.
இதழ்களை எனதருகே கொணர்ந்து தன் மூச்சை சுவாசிக்கச் சொல்கிறது.

தன் விழி இரண்டையும் நொடி விடாமல் படிக்கச் சொல்கிறது.
'பொறுத்திருடா' எனச்சொல்லி கனவிலும் நினைவிலும்
வந்து வந்து செல்கிறது.

இப்போது எல்லாம் காதலை நான் காதலிக்கிறேன்!!

காதல் செய்

2009-07-21T19:03:00.007+05:30

தன் தங்கை பவானி காதல் வயப்பட இருக்கிறாள் என்பதை அறிந்த மனோதத்துவ நிபுணராக பயிற்சி எடுத்து வரும் மீனா, அவளுக்கு எழுதிய கடிதத்தின் ஒரு பகுதி இது.

.....
.....
.....
உன் வயசுல எதுவுமே தப்பா தெரியாது. அதே சமயம் எது சரின்னும் தெரியாது. எல்லாம் சரி மாதிரி தான் தெரியும். ஒரு மாற்றம் நடக்கிற வயசு. ஒரு குழந்தை தாய் வயித்துல இருந்து வெளிய வர்ற மாதிரி.... பிரசவம் ஒரு க்ரிடிகளான விஷயம். நீயும் இந்த வயசுல அப்டிதான். குழந்தைக்கு பிறந்ததுல இருந்து தடுப்பு ஊசி போடுவாங்க. ஆனா நமக்கு இந்த வயசுல அப்டி ஏதும் இல்ல. நம்மோட கட்டுப்பாடும் பொறுமையும் தான் நமக்கு தடுப்பு வேலி. அதுக்காக பசங்க எல்லாத்தையும் தப்பானவங்கனு சொல்ல வரல. இப்ப நான் சொல்ல போறது பசங்களுக்கும் பொருந்தும்.

சைண்டிபிக்கா பாத்தோம்னா பிசியாலாஜிகால் சேஞ்சஸ் நடக்குற வயசு.இந்த வயசுல இப்டி தான் இருக்கும். ஸ்கூல் படிப்புக்கும் கல்யாணத்துக்கும் இடையில இருக்குற இந்த காலம் தான் நம்மோட எதிர்காலத்த மட்டும் இல்ல வரலாறையும் தீர்மானிக்குது.

இன்னிக்கு காதலிக்கிறவங்க எல்லார்ட்டயும் அவங்க மனசு கிட்டயே பதில் சொல்ல சொல்லி கேட்டுப்பாரு... எதனால லவ் பண்றிங்கனு? அநேக பேர் கிட்ட முதல்ல இது தான் சிக்கிச்சுனு பதில் வரும். காதலிக்க ஆரம்பிச்சதுக்கு முன்னால எத்தன 'மாசம்' ரெண்டுபேருக்கும் பழக்கம் இருக்கும்னு கேட்டுப்பாரு? 'நாள்' கணக்குல தான் பதில் வரும்....

எல்லாமே வேகமா நடந்துடுது. அப்படியே ரொம்ப நாள் பழக்கமா இருந்தாலும் ரெண்டு பேருக்கும் லவ் ப்றதுக்கு தகுதி இருக்கணும். நான் சொல்ற தகுதி காசு பணம் வச்சிருக்குற தகுதி இல்ல. அந்த தகுதி அவங்க வாழ்க்க நடத்துரதுக்கானத் தகுதி. அவங்க செஞ்ச சாதனைய வச்சு தான் அந்தத் தகுதி இருக்கு.
அந்த சாதன செயல் அளவுல இருக்கணும். அத செஞ்சுட்டு அப்பா அம்மாட்ட உரிமையோட கேளுங்க.... உங்களுக்கு முழு சுதந்திரம் குடுப்பாங்க. குடுத்து தான் ஆகணும்.

இனிக்கு லவ் ஒரு கெமிகல் ரியாக்சன் . அதுக்கு வினை-ஊக்கியா தான் இருக்கு இந்த டிவி, சினிமா, மீடியா இத்யாதி எல்லாம்.

கல்யாணத்துக்கு 21 வயசுன்னு சொல்ற மாதிரி, எந்த வயசு காதலுக்குனு சொல்ல முடியாது. இது உடம்பு சம்பந்தப்பட்டது இல்ல; மனசு சம்பந்தப்பட்டது. அந்தப்பக்குவம் வரும் காலம் ஒவ்வொருத்தருக்கும் வேறுபடும். சிலர் எப்பவுமே பக்குவப்படாமலே இருக்கலாம்.

இன்னிக்கு டைவர்ஸ் மட்டும் இல்ல, லவ் ப்றேக்கப்பும் அதிகமா இருக்கு. சிலர் கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி, சிலர் கல்யாணத்துக்கு பின்னால. வாழ்க்கைல இறங்கும் போது தான் உண்மை புரிய வரும். ஒரு ஞான உதயம் பிறக்கும். இதுவரைக்கும் எடுத்த முக்கியமான முடிவுகள் எல்லாம் தப்போ'ன்னு ஒரு கேள்வி வரும்.

இன்னிக்கு லவ் பண்ண தயார் ஆறவங்க எத்தன பேர் வாழ தயார் ஆறாங்கனு தெரியல. எதோ பேசுறது... சின்ன வயசு ஞாபகங்கள ஷேர் பண்ணிக்கிறது இது மட்டும் தான் லவ்னு நினகிறாங்க. இது எல்லாம் ஒரு புது உறவோட தொடக்கம் மட்டும் தான். இத மட்டும் தான் உன் வயசுல இருக்குறவங்களுக்கு தெரிய வருது. டிவிலயும் சினிமாலயும் இத மட்டும் தான் காட்றாங்க. இதுக்கும் மேல என்னெனவோ இருக்கு.

இன்னிக்கு வாழ்க்க ஒரு அவசர கதில போய்ட்டு இருக்கு. உன் வயசுல இருகறவங்களும் ஒரு அவசர கதில வாழ்க்கையோட ரொம்பமுக்கியமான பெரிய முக்கியமான முடிவ இப்டிங்கறதுகுள்ள எடுத்திறிங்க. பொறுமை வேணும் .

பிராக்டிகலா ஒன்னு சொல்லட்டா? நீ படிக்கிற காலேஜ்ல நீ பழகற மாதிரி 5 பசங்க இருப்பாங்களா? நாளைக்கு வேலைக்குப் போனா ஒரு 5 பசங்க இருப்பாங்களா? கம்ப்யூடர் க்ளாஸ், பஸ் ஸ்டாப் இங்க எல்லாம் இன்னும் 5 பசங்க இருப்பாங்களா?

இன்னிக்கு லவ் பண்றவங்க ஒவ்வொருத்தரும் இந்த 20 பேர்ல ஒருத்தர தான் நிச்சயம் பண்ணிட்டு இருக்காங்கனு என்னால அடிச்சு சொல்ல முடியும். தாராளமா எல்லார்டையும் பழகு, பசங்கடையும் தான். எல்லாரும் எப்டின்னு புரிஞ்சுக்கோ. பக்குவப்பட்டுக்கோ. அப்பறம் உன்னைக்கான சரியான ஆள தெரிஞ்சுகுவ.
.....
.....
.....

என் காதல் கதை II - ரம்யா

2009-07-17T20:24:00.006+05:30

519 டீலக்ஸ் பஸ்... நல்லா ஜம்முனு தான் இருக்கு! மெட்ராஸ் வந்ததுல இருந்து இனிக்கு தான் முதல முதல்ல படம் பாக்க வெளியே வர்றேன். ஈதோ மாயாஜாலாம். மல்டிப்லக்ஸ்னு சொன்னாங்க. எப்டி இருக்கும்னு கேட்டதுக்கு போய் பாருன்னு சொன்னாங்க.

ஸ்டாப் வந்திருச்சு... இறங்கி நடக்கனும் போலேயே!!.. சரி நடப்போம். அட.. நிறையா படத்துல பாத்திருக்கேன்!!..உன்னாலே... உன்னாலே... படத்துல வினய் இந்த தூணுக்குப் பின்னால ஒளிஞ்சு நின்னு தான சதாவோட போன் பேசிட்டு இருப்பான். இப்ப அந்த எடத்துல, கிரீன் சர்ட் போட்ட பையன் ஒருத்தன் நிக்கிறானே...சட்ட கலரப் பாரு.. ராமராஜன் மாதிரி! ரீமேக்க இருக்குமோ? கேட்டா பேசன்னு சொல்லுவானுங்க...போன் பேசிட்டு இருக்கானே!! அந்த பக்கம் அவனோட சதா இருப்பாளோ??

ச்ச நான் பாத்த பாத்துட்டான்! ஐய்யயோ இனிமே வச்ச கண்ணு வாங்காம என்னையே பாக்க போறான். அட ... என்ன பாத்தும் பாக்காதது போல இருக்கான்? நல்ல பையன் போல? இல்லாட்டி நாம அவ்வளோ அழகா இல்லியோ? இல்ல.. இல்ல.. அவன் அவனோட ஆளோட பேசிட்டு இருக்கான்...

ஹும். நாமளும் இப்படி எப்ப பேச போறோமோ? எங்க டா இருக்கே நீ?? எப்ப டா வருவே??

எனக்கும் காலம் வரும்.. டேய் கிரீன் சர்ட் அப்பா வச்சுக்குறேன் உன்ன.... இவன வச்சுக்கிட்டு நாம என்ன பண்ண போறோம்? இவன் தான அல்ரெடி என்கேஜ் ஆய்டான்ல!

ஓகே! மகா டிக்கெட் வாங்கிட்டு வந்துட்டா!! இங்க டிக்கெட் 120 ரூபாயாம்!! எம்மாடியோவ்! ... இதே எங்க ஊர்ல நாங்க மூணு பேர் படத்துக்கு போனா 120 வராது...சென்னை பயங்கர காஸ்ட்லியா தான் இருக்கு!! சரி... உள்ள போவோம்.... அட மெடல் டிடெக்டர்'லாம்? செக்குரிடியோ?

க்கும்... யாரது.. அந்த கிரீன் டி-சர்ட்... நாயே! நீ அக்கா தங்கச்சியோட பொறகால?... அவங்க பின்னால போய் இடிடா...

நான்: ஸ்டுபிட்!!
மகா: என்னடி ஆச்சு...??
நான் : ஒன்னும் இல்ல... வாடி ..

இதுக்குன்னே வரானுங்க... இவனுக்கு போய் சர்டிபிகேட் குடுத்தேனே....ச்ச மூட் அவுட் பண்ணிட்டான்.
.
.
.
.
.
.
[படம் முடிகிறது]
இப்பலாம் எந்த படத்துலயும் 'வணக்கம்' போட மாட்டாங்களா? சரி கெளம்புவோம்...

ச்ச.. படத்துக்கு வந்ததே வெஸ்ட் .. அந்த கிரீன் டி-சர்ட்.... இடிய ட்.. ச்சே...

மகா: என்னடி... படம் எப்டி...
நான் : வாய மூடிட்டு வாடி...

அம்மா! நல்லா தல வலிக்குது...

ம்ம்ச்... இப்ப எவன்........
டேய் நீயே தானாடா...

நான்: பொருக்கி நாயே! சோற தான திங்கிற...

[சட் என கன்னத்தில் ஒரு அரை விட்டதும், மழை காளான் போல சில சமூக சேவகர்கள் டோஸ் விட்டனர்]

நான்: என்னடா மொறக்கிற.. பண்றதையும் பண்ணிட்டு...

[அனைவரும் கலைந்தனர்]

மகா: ஏய்! என்னடி பண்ணிட்ட.. உன் இடுப்ப தொட்டது இவன் இல்லடி.. அதோ பின்னால திரும்பிடே நடக்குற மாதிரி ஓடுறான்ல.. அந்த தொப்பி போட்டவன் தான்...

நான் : அப்ப இவன் அவனோட பிரண்டா இருப்பன். ஒரு கேங்கா தான்'டி வரானுங்க...உள்ள வரும்போது இவன்.. வெளிய போகும் போது அவன்....

மகா : இல்லடி.. இருக்காது!! அங்க பாரு அவன் பேரன்ஸோட படம் பாக்க வந்திருக்கான். எவனா இருந்தாலும் பேரன்ஸோட இருக்கும் போது இப்டி நடந்துக்க மாட்டான். அவங்கள பாத்தா டீசன்ட் ஆனா பேமிலி மாதிரி இருக்கு...

நான் : அப்டியா சொல்ற? ஆமா.. இருக்கலாம்... ஆனா?

மகா: சரி ... சரி... அப்டியே வா. போய்டலாம்...

அட ஆமா!... சாரி கேக்கணுமா??.. நான் பண்ணினது தப்பு தான்... ஆனா சாரி கேட்டு எனக்கு பழக்கம் இல்லியே...

அடடா! அவங்கள கிராஸ் பண்ணிதான் போகனுமா?அங்க நின்னு எவங்க எல்லாரும் என்னையே பாக்றாங்க...

ஐய்யயோ... அந்த அம்மா யாரு... அந்தப் பையனோட அம்மாவ இருக்குமோ?
என்ன நோக்கி வராங்களே!

அம்மா: என்னம்மா?! என் பையன் என்ன தப்பு செஞ்சான். இவ்ளோ பேருக்கு முன்னால அரஞ்சுட்ட....

ஐய்யயோ... இப்டிலாம் எனக்கு நடந்ததே இல்லையே!!

நான்: ஐயோ! சாரிமா! உங்க பையனுக்கு பதிலா வேற ஒரு பையன்ன அடிச்சுட்டேன்.

அம்மா : ம்ம்ம்!! ??

நான் : சாரி! வேற ஒரு பையனுக்கு பதிலா உங்க பையன்ன அடிச்சுட்டேன்.

அம்மா: அடிக்கிறது தான் உன் வேலையா?? எதுக்காக அடிச்சேன்னு சொல்லு.. அதுவும் நாலு பேருக்கு முன்னால...

நான் : அம்மா! நான் உங்கள இதுக்கு முன்னால எங்கயோ பாத்திருக்கேனோ?

அம்மா: பேச்ச மாத்தாத!! சொல்லு என் அடிச்ச என் பையன?? அவன் உன் கையா பிடிச்சு இழுத்திருந்தாலும் நீ பொது எடத்துல வச்சு அவன அடிச்சது தப்பு தான்...

அடடா! அவன அடிச்சது தப்பே இல்ல!!

நான் : அம்மா நீங்க பாக்யலக்ஷ்மி அக்கா'வோட கசின் சிஸ்டர் தான.... என்ன ஞாபகம் இல்லியா?

அம்மா : பாக்யவ உனக்கு எப்டி தெரியும்??!!

[அப்புறம் பாக்ய அக்காவ எனக்கு எப்டி தெரியும்னு சொன்னேன்

இப்படித்தான் என் காதல் கதை ஆரம்பித்தது!!!]

இப்படிக்கு,
ரம்யா

(மீதி கதை வாசகர்கள் கற்பனைக்கு :)

sateesh-iblog

2009-07-16T13:22:00.000+05:30

My New Blog in English!!!! A New Start
http://sateesh-iblog.blogspot.com/

என் காதல் கதை I - பல்லவி

2009-06-03T23:06:00.012+05:30

இன்னிக்கு ஏன் நான் பறக்குற மாதிரி இருக்கு?? இருக்காதா பின்ன, ஊர்ல அப்பாவோட டிவிஎஸ் 50 ய ஓட்டிட்டு, இப்ப புதுசா வாங்குன ஸ்கூட்டி பெப்'ப ஓட்டுறது, பிளைட் ஓட்டுறது மாதிரி தான் இருக்கும். இந்த
துப்பட்டா வேற, பறந்துட்டே இருக்கு...

இன்னிக்கு டீம்ல எல்லார்டையும் சொல்லியாச்சு, ரமா மட்டும் தான் பாக்கி. புதுசா குமார்னு ஒரு பையன் வரப்போறானாம்... அவனடையும் வண்டி வாங்குனத சொல்லிற வேண்டியது தான்.

அப்பா அந்த ஓட்ட வண்டிய செகண்ட்ஸ்ல இன்ஸ்டால்மன்ட்ல வாங்குனதா சொல்வாரு ...
இப்ப ரெடி கேஸ் குடுத்து...................................

ரோட்ல அந்தப் பையன், என்ன பண்றான்...... கிராஸ் பண்ண போறானா? இல்லியா? ........
போறானோ?... இல்ல... போறான்... போறான்... இல்ல... போறான் .... இல்ல... இல்ல .... இல்ல...போறான்.... டேய் நில்லுடா ...

ஐயோ! அம்மா!!!... என்ன ஆச்சு எனக்கு........

அப்பாடா .. என்னக்கு ஒன்னும் ஆகல... கைல தான் ஏதோ ஸ்க்ராச் மாதிரி இருக்கு...ஐயயோ என் அழகே கெட்டு போச்சு...

ஏன் இவங்க சத்தம் போடறாங்க ... அங்க ஏதோ கூட்டம் மாதிரி இருக்கே? ஐய்யயோ அந்த பையன்....

என்னாச்சு அவனுக்கு...

நான் : தள்ளுங்க ... தள்ளுங்க... என்னாச்சு ??!!

ஐய்யயோ கீழ விழுந்து கெடக்கானே....பக்கத்துல போய் பாப்போம்...
முருகா! என்ன ஆச்சு இவனுக்கு?....
[ சற்று முன் தோன்றிய சமூக சேவகர்களிடமிருந்து வசவு கிடைக்கிறது ]

இவங்க என்ன சொன்னாலும் பரவா இல்ல.. என் மேலயும் தப்பு இருக்குல ....

நான் : அண்ணே ஒரு ஆட்டோ கூப்டுங்க

இந்த அண்ணனும் ஆட்டோல வந்தா நல்லா இருக்கும் ...
ஆனா மூணு பேரா ஆட்டோல போக முடியாது... அதுவும் இவன படுக்க வச்சு போகணும்...

விதி ஏன் இப்டி என்னோட விளையாடுது .... கண்டவன எல்லாம் என் மடில படுக்க வச்சு.... கடவுளே...

ச்சே அப்டி நெனக்காத டி... உனக்கு உருப்படியா சைக்கிளே ஓட்ட தெரியாது...
காசு குடுத்து லைசன்ஸ் வாங்கி வண்டி ஓட்டுனா இப்டிதான், சனி பின் சீட்ல ஜம்முனு உக்காந்து வரும்....

இந்த ஆட்டோகாரன் ஏதோ நல்லவனா இருந்ததால வந்துட்டான்... இல்லாட்டி... போலீஸ கேசு அப்டி இப்டினு எதாச்சும் சொல்லி இருப்பாங்க...

இதே மாதிரி வருமே... அட நம்ம 'காக்க காக்க'...
மாயா அண்ட் ஏ.சி.பி அன்புச்செல்வன்.
மாயாக்கு அடி படாம.... அன்புச்செல்வன்' க்கு அடிபட்டிடுச்சு...
அன்புச்செல்வன் ஏன் யுனிபார்ம் போடாம இருக்கார்.
கேப்போமா ?!!
ஸ்டுபிட் கேர்ள்... எந்த நேரத்துல காமடி பண்ற.... இந்த ரண காலத்துலயும்.... ஹும்...

முதல்ல இவனோட சொந்தகாரங்களுக்கு சொல்லுவோம்....பையில மொபைல் இருக்கா? இல்லையே... பேண்ட் பையில வேற தேடணுமா....
ச்சே வேணாம்.... ஆட்டோகாரர் கிட்ட சொல்லி எடுக்க சொல்லுவோம்...
முதல்ல ஹாஸ்பிடல் போவோம்....

.
.
.
.
.
என்ன அட்மிட் பண்ண மாற்றங்களா?...
போலீஸ கேஸ் பயில் பண்ணனுமா?
என்ன சொன்றாங்க இவங்க... ஒருத்தர் உயிருக்கு போராடிட்டு இருக்கார்...

ஆட்டோ காரர் : சார் சட்டம் எல்லாம் மாறிடுச்சு... சட்டப்படி இப்ப கேஸ் பயில் பண்ணனும்னு அவசியம் இல்ல... மொதல்ல டாக்டர கூப்டுங்க... நா பேசறேன்...

அப்டியா ? இது எல்லாம் நமக்கே தெரியாம போச்சு...!!நாட்ல என்ன நடக்குதுன்னு தெரிய மாடிங்குதுப்பா....நமக்கு இத எல்லாம் சொல்றாங்களா??
.
.
.
.
._____

இப்படித் தான் எங்கள் காதல் கதை ஆரம்பித்தது...

இப்படிக்கு,
பல்லவி
(மீதி கதை வாசகர்கள் கற்பனைக்கு :)

நீயா? அவளா?

2009-03-01T00:43:00.000+05:30

காற்று மட்டும் புகக்கூடியவாறு,
கடற்கரையில் நாம் அமர்ந்த வேளையில்
உன் துப்பட்டா கொடுத்த ஸ்பரிசத்தை
அவளிடமும் எதிர்பார்த்தேன்.

நான் சவரம் செய்யும் போது,
உன் கண்ணம் கொண்டு
என் கண்ணம் உரசிய சுகத்தை
அவளிடமும் எதிர்பார்த்தேன்.

காலையில் நீ எழுந்து என்னை உசுப்ப,
உன் இதழ்கள் கொடுத்த
முத்தத்தின் புதுமையை
அவளிடமும் எதிர்பார்த்தேன்.

திருநீறு என் நெற்றியில் இட்டு விட்டு,
பிசிறூதி உன் மூச்சுக்காற்று
பரப்பிய பரவசத்தை
அவளிடமும் எதிர்பார்த்தேன்.

அமைதியான நீண்ட ரயில் பயணத்தில்,
அருகருகே அமர்ந்தாலும், உன் இதயத்தில் நானும்
என் இதயத்தில் நீயுமிருந்து நம் பகிர்ந்த இனிமையை
அவளிடமும் எதிர்பார்த்தேன்.

மீனாட்சியம்மன் கோயில் தெப்பத்தில் இறங்கி
கால் நனைக்க, என் கரத்தை உன் கரத்தால்
இறுகப் பிடித்துத் தந்த நம்பிக்கையை
அவளிடமும் எதிர்பார்த்தேன்.

என் ஒவ்வொரு பெரு வெற்றிக்குப் பின்னும்
உன்னைத் தனியே சந்திக்கும் முதல் பொழுது
நீ என் நெற்றியில் கொடுக்கும் முத்தப்பரிசின் ஊக்கதை
அவளிடமும் எதிர்பார்த்தேன்.

என் ஒவ்வொரு தோல்விக்குப் பின்னும்
என் அடுத்த வெற்றி வரை
எனக்கு நீ அளிக்கும் ஆதரவை
அவளிடமும் எதிர்பார்த்தேன்.

நம் சிறு சிறு ஊடல்களுக்கும் பிறகு
நாம் சிந்தும் கண்ணீர்
தரும் ஆற்றுதலை
அவளிடமும் எதிர்பார்த்தேன்.

ஆனால், அவள் உன்னிடம்
தோற்று விட்டாள்...
வேறு யாருமல்ல அவள்
உன் தோழியாகிய 'காமம்' தான்.

ஆதாமின் காதல்

2009-02-05T00:59:00.000+05:30

வாழ்த்துக்கள்

2009-01-01T02:33:00.000+05:30

ஆங்கில புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள் :)

கனவும் அவளும் (பாகம் - இ) - இத்துடன் முற்றும்!

2008-12-31T19:01:00.000+05:30

கனவும் அவளும் (பாகம் - அ)
கனவும் அவளும் (பாகம் - ஆ)

திரும்பவும் தேவிக்கு அழைப்பு விடுத்தான் ரவி. பெரிய மழை கொட்டியதால் அழைப்பு கிடைக்கவில்லை. தேவி என்ன நினைத்திருப்பாள் என அவளுடைய மனவோட்டத்தை அறிய ஆவலாய் இருந்தான் ரவி. இதுவே, காயத்ரி தன் முன் நின்று இதை எல்லாம் கேட்டிருந்தாள் என்றால் அவள் முக தோற்றத்திலேயே என்ன நினைத்திருப்பாள் என்பதை ரவி அறிந்திருப்பான். இடையே, ரவிக்கு தான் பேசியது முழுவதையும் அவள் கேட்டிருப்பாளா என்ற சந்தேகம் வந்தது. அத்துடன் துக்கமும் வந்தது.

மறுநாள் காலை விடிந்தது. காயத்ரியிடமிருந்து வந்த 12 தவறிய அழைப்புகளை கண்டு பதறியபடி அவளுக்கு அழைப்பு விடுத்தான் ரவி. சிறிது நேரத்திற்குப்பிறகே அழைப்பு ஏற்கப்பட்டது.

"தேவி...! "

"ரவி, நீ நேத்து சொன்னதெல்லாம் கேட்டேன்.
நைட் லாம் தூங்கவே முடியல...
யோசிச்சு பாத்ததுல,
பெட்டர் நாம ரெண்டு பிரிஞ்சுறது தான் ரெண்டு பேருக்கும் நல்லது...
ஐ'ம் நாட் தி ரைட் சாய்ஸ் பார் யூ"

"தேவி.. என்ன சொல்ற?!!"

"உங்களுக்கு இருக்குற ட்ரீம்ஸ் போல, எனக்கும் நிறைய ட்ரீம்ஸ் இருக்கு....
கை நெறைய சம்பளம் வர்ற மாதிரி செக்யூர்டா ஒரு வேல...
ஷாப்பிங் காம்ப்லக்ஸோட இருக்குற ஒரு அப்பார்ட்மண்ட்ல ஒரு வீடு...
ஜாலியான வீக் என்ட்ஸ்....
இந்த மாதிரி தான் என் லைப் போகணும்னு நான் நெனக்கிறேன்.
அதோட, உங்களோட என்னால சேந்து வாழ முடியும்ன்ற நம்பிக்க எனக்கு இல்ல.
ஆறு மாசமா இப்படி ஒரு வேலைய பண்றத என்கிட்டே இருந்து மறச்சுட்டிங்க .
என்கிட்டே ஒரு வார்த்த கூட கேக்காம
வேலைய விடறதா முடிவு எடுத்துட்டேன்னு சொல்றிங்க...
உங்களோட சேந்து கஷ்டப்பட எனக்கு விருப்பமில்ல...
சின்ன வயசுல நான்கூட தான் எங்க அம்மா கிட்ட ஏரோப்ளேன் ஓட்டப் போறேன்னு சொன்னேன்.
அதுக்காக நா வேலைய விட்டுட்டு ஏரோப்ளேன் ஓட்ட போக முடியுமா?"

இந்தப் பேச்சை எல்லாம் கேட்க கேட்க ரவிக்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை... உதடுகள் ஒட்டிக்கொள்ளாவிட்டாலும், வரண்டுவிட்டது. அவை ஒட்டிக்கொண்டதை போலவே தோன்றியது ரவிக்கு.
காயத்ரி மேலும் கூறினாள்.

"ரவி, நான் தான் உங்ககிட்ட முதல ப்ரொபோஸ் பண்ணினேன். வாழ்கைல முதல் தடவ ஐ ஹேவ் மேட் எ ராங் சாய்ஸ்...
சாரி ரவி..."

பிறகு காயத்ரி சற்று வித்யாசமாக பேசினாள்.

"நாம இன்னிக்கு எங்க போக போறோம் ரவி... நம்ம பிளான் என்னனு சீக்கிரம் சொல்லு.... எனி நியூ ப்ளேஸ்?"
ரவிக்கு ஒன்றுமே புரியாதனால் தன் இடது கையால் தலையை சொரிந்து கொண்டே காயத்ரி மேலும் என்ன சொல்கிறாள் என கேட்க கீழே இருந்த தன் வலது கையை எடுத்து காதினருகில் வைத்தப்பின்னும் ஏதும் கேட்காததால், டவர் இருக்கிறதா என பார்த்தான்....
கை ரேகை தான் தெரிந்தது....

இப்போது ரவிக்கு கூடத் தெரியாத ஒன்று நமக்குத் தெரிகிறது...இதுவரை நடந்தது எல்லாம் கனவு தான் எனக் கூட தெரியாமல் தலையணையருகில் இருந்த கைபேசியை எடுத்து காயத்ரியிடம் பேச முற்பட்டான்...

"தேவி... தேவி... "

சில நேரத்திற்குப் பின் தான் ரவி தெளிவுக்கு வந்தான். பின் அவளிடமிருந்து வந்த ஒரு குருஞ்சேதியை வாசித்தான்.

"தேர் வோன்ட் பி நேசசரிலி ஒன்லி ஒன் சுதா மூர்த்தி.. குட் மார்னிங்"
(thr wont b necesarily only 1 sudha murthi... gud morng)

உடனே அவளுக்கு அழைப்பு விடுத்தான் ரவி. காயத்ரி அழைப்பை ஏற்ற உடன்...

"ரொம்ப பெருமையா இருக்கு ரவி....
ரொம்ப பெருமையா இருக்கு.
எனக்கும் சில சமயம் தோணும்,
என்னடா வாழ்க்க இதுனு...
எல்லாரபோலயும் பிறந்தோம், படிச்சோம், வேல பாத்தோம்னு இருக்கோமே....
எதாச்சும் சாதிக்கணும்னு....
ஆனா உடனே அது எல்லாம் சாத்தியப்படாதுன்னு நினப்ப மாத்திக்குவேன்...
ஐ'ம் வெரி ப்ரவுட் டு பி வித் யூ"

ஆனாலும் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை.
ரவியின் கனவில்...
அவன் பகலில் காணும் கனவில் அல்ல...
அவன் இரவில் கண்ட கனவில்...
எது கனவில் நடந்தது ? எது நிஜத்தில் நடந்தது ? என்பதில்...

ஒன்று தான்...

2008-12-08T18:07:00.000+05:30

ஓர் பெண்ணைக் கற்பழித்து,
கைவிடும் ஆணும்.
ஓர் ஆணைக் காதலித்து,
கைவிடும் பெண்ணும்.

கனவும் அவளும் (பாகம் - ஆ)

2008-12-06T22:41:00.000+05:30

கனவும் அவளும் (பாகம் - அ)

மழையானாலும் பரவாயில்லை என மழை-கவசத்தை அணிந்து கொண்டு விரைவாக தான் நண்பர்களுடன் தங்கியிருக்கும் வீடு நோக்கி வண்டியை விட்டான் ரவி.

பிறகு தன் நண்பர்களோடு சேர்ந்து, கடந்த ஆறு மாதங்களாக ஒரு புதிய தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனம் தொடங்க செய்துவரும் ஆயத்தப் பணிகளை அரைமனதுடன் தொடர்ந்தான்.
இவையெல்லாம் காயத்ரிக்கு தெரியாது. அவளிடம் காயத்ரி சொல்ல நினைத்ததும் இதுவே.

சிறிது நேரத்திற்கெல்லாம் காயத்ரியிடமிருந்து அழைப்பு வந்தது. சற்று நிதானித்தே அழைப்பை ஏற்றான்.

"என்ன ரவி தூங்கிட்டியா?"

"இல்லடா!"

"அட்டன் பண்றதுக்கு இவ்ளவு நேரமாச்சு?" என்று கோபித்துக்கொண்டாள் காயத்ரி.

பிறகு, "சரி!, இன்னிக்கு ஈவ்னிங் ஏதோ முக்கியமான விஷயம் சொல்லனும்னு சொன்னியே, இப்ப சொல்லு"

"அதுவா? அதுவந்து... ஒண்ணுமில்ல..." இவ்வாறு சமாளிக்க நினைத்துப் பிறகு ஒருவாறு ஆரம்பித்தான்.

"தேவி, எனக்கு நீ ரொம்ப பெரிய ஹெல்ப் பண்ணனும், பண்ணுவியா?"

"என்னடா... ? ஹெல்ப்னுலாம் கேக்குற புதுசா. எனிதிங் சீரியஸ்?"

"யா தேவி!"

"சரி சொல்லு..."

"அதாவது தேவி.... அடுத்த மாசத்துல இருந்து வேலைய விட்டுடலாம்னு இருக்கே"

"என்ன சொல்ற ரவி... ஆர் யு ஜோக்கிங். உனக்கு என்ன பைத்தியமா? லுசாபா நீனு?"

"ஆமா தேவி... நா முடிவெடுத்துட்டேன்.

"நானும், என்னோட காலேஜ் பிரான்சும் சேந்து சாப்ட்வேர் கம்பெனி ஆரம்பிக்கப் போறோம் ஆறு மாசமா ப்ரிபரேடரி வொர்க்ஸ் பண்ணிட்டு இருகோம். அடுத்து நாங்க போக போற பாத கொஞ்ச கஷ்டமானதா இருக்கும். ஆனா எங்களுக்கு முழு நம்பிக்க இருக்கு. நாங்க எல்லாருமே சொந்த கால்ல நிக்கணும்னு முடிவு பண்ணிடோம். இன்னும் ரெண்டு வருஷம் சமாளிச்சுடோம்னா அடுத்து கெடக்க போற பேர், புகழ், பணம் எல்லாமே நம்ம லைப மாத்திடும்..."
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, பின்பு பின் வருமாறு தொடர்ந்தான் ரவி.

"இது எல்லாத்துக்கும் மேல எங்க அப்பாவோட ஆச.. எழ பிள்ளைங்க படிகிரதுகு ஒரு ஸ்கூல் ஆரம்பிக்றது நேரவேரிரும்....எனக்கு நல்ல ஞாபகம் இருக்கு தேவி... அப்ப என்னக்கு ஒரு பத்து வயசு இருக்கும். 'நா பெருசானது ஒரு கார் வாங்கி உங்களையு அம்மவயு கூட்டிட்டு போவே' அப்ப வெளையாட்டா அப்பா கிட்ட சொன்னது
அப்பாவுக்கும் வயச்சாயிடே போது.. நா சொன்னத செஞ்சு காட்ட வேண்டாமா?
என்ன சொல்ற தேவி...? "
இவ்வாறு சொல்லிமுடிக்கையிலே,
"கிங்.........கிங்...........கிங்..........", அழைப்பு துண்டிப்பானது.

கனவும் அவளும் (பாகம் - இ)

எப்படித் தேட??

2008-12-03T00:30:00.000+05:30

எனதருகில் நின்று,
என் கண்களைக் கட்டி,
என் கரத்தைப் பிடித்து,
உன்னையே தேடச் சொல்கிறாயே,
தொலைக்க நினைப்பவனிடம்...

கனவும் அவளும் (பாகம் - அ)

2008-11-29T16:22:00.000+05:30

(ஒரு குறுந்தொடர்கதை, பாகம் - அ)
எல்லா வார சனிக்கிழமை போலவே அன்று மாலையும் அவர்கள் கடற்கரைக்கு காற்று வாங்க சென்றிருந்தனர். வானம் சற்று கறுத்து தான் காணப்பட்டது. மழை வரலாம் போல இருந்தது.

அவன் ரவி என்ற ரவிவர்மன். அவள் காயத்ரி என்ற காயத்ரி தேவி. இவர்கள் இருவரும் கடந்த பதினாறு மாதங்களாக காதலித்து வருகின்றனர். சென்ற புதனோடு இவர்கள் இருவரும் சந்தித்து இரண்டு வருடங்கள் ஆகின்றன. இருவரும் அந்தச் சிறு வளர்ந்துவரும் மென் பொருள் நிறுவனத்தில் வேலை செய்து வருகின்றனர்.

எல்லா காதலர்கள் போல உண்டேன், உடுத்தினேன் என அவசியமல்லாவற்றை பேசிமுடித்து விட்டு ஒரு முக்கியமான விசயத்தைச் சொல்ல வாயெடுத்தான் ரவி. ஏனோ அவனுக்கு இன்று அவளிடம் அந்த விஷயத்தை சொல்லிவிட வேண்டும் என்று தோன்றியது.

"தேவி, நேத்து ஒரு பார்வட் மெயில் படிச்சே. அதுல நம்ம இன்போசிஸ் நாராயண மூர்த்தி சாரோட ஒய்ப் சுதாவ பத்தி படிச்சேன்"

"ஆமா ரவி, நா கூட படிச்சிருக்கேன். முன்னாலேயே அந்த மெயில் எனக்கு வந்திருக்கு"

"ம்!. ஹவ் க்ரேட் ஷி இஸ், இல்ல ? ஒவ்வரு ஆணோட வெற்றிக்கு பின்னாலயும் ஒரு பொண்ணு இருப்பான்னு சொல்வாங்க. அது மூர்த்தி சார் விசயத்துல எவ்ளவு உண்ம தேவி"

"சரி தா ரவி! இது சாதாரண ஹவுஸ் ஓய்ப்ஸ்கும் அப்ளிகபில்"

"இருகலா தேவி ஆனா அவங்க எல்லாருமே ஒரு ஆண வெற்றி பெற வச்சாங்கன்னு சொல்ல முடியாது"

"அப்டினா சுதா மூர்த்தி போல எல்லா பொண்ணுங்கனால இருக்க முடியாதுன்னு சொல்றியா ரவி?"

"அப்டி இல்ல. அவங்க வாழ்க்கை முறை அதுக்கு ஒதுழக்காது.சுதா மூர்த்தி விசயத்துல அவங்க மூர்த்தி சாருக்ககவும் அவரோட கனவுக்காகவும் எவ்ளவோ த்யாகம் செஞ்சிருக்காங்க. உனக்கு தெரியுமா? , ஷி காட் ஹேர் எம்.டெக் ப்ரம் ஐ.ஐ.எஸ்.சி பங்ளூர் இன் 1975.

'பெண்கள் இந்த வேலைக்கு விண்ணப்பிக்க வேண்டாம்' ன்னு கண்டிசனோட இருந்த டாட்டா வோட டெல்கோ கம்பனி விளம்பரத்த படிச்சுட்டு கோபத்தோட ஜே.ஆர். டி டாட்டா வுக்கே லெட்டர் எழுதுனாங்கலாம். பின்ன கால் லெட்டர் அனுப்சு அவங்கள டாட்டா வேலைக்கு எடுத்துச்சாம்.

மூர்த்தி சார் இன்போசிஸ் ஸ்டார்ட் பண்றதுக்கு முன்னாடி அவர விட அதிகம் சம்பாதிச்சுட்டு இருந்தாங்களாம்! பின்ன அந்த வேலைய விட்டுட்டு மூர்த்தி சார்'உடையும் , அவரோட பிரண்ட்ஸ்'உடையும் சேந்து இன்போசிஸ் ஆரம்பிச்சாங்களாம். அவங்க எல்லாருமே ரொம்ப கஷ்டப்பட்டாங்களாம். அவங்களாம் அப்ப கஷ்டபட்டதால தா நமக்கு இப்ப இவ்ளவு ஆப்பர்சுனடீஸ்.இந்த மாதிரி நெறைய சொல்லிடே போலாம்."

இவ்வாறு கதை சொல்லிவிட்ட பிறகு ரவி,
"சுதா மூர்த்தி பல பேருக்கு ரோல் மாடலா இருக்கனும்" , என்று கூறிக்கொண்டே காயத்ரியை குறிப்பது போல பார்த்தான்.

பல மாதங்களாக பாரமாக மனதில் வைத்திருந்ததை அன்று காயத்ரியிடம் சொல்லிவிடவேண்டும் என எண்ணியிருந்தான் ரவி.

"தேவி, உன்கிட்ட ஒரு முக்கியமான விசயத்த பத்தி சொல்லணும்"
இவ்வாறு அவன் சொல்லிக்கொண்டே அண்ணார்ந்து வானத்தைப் பார்த்ததற்கு காரணம் இல்லாமல் இல்லை. எனென்றால், அப்போது மலைச்சாரல் மெல்ல மெல்ல ஆரம்பித்திருந்தது.

"ரவி, இப்ப கேளம்பினாதான் நான் ஹாஸ்டல் போய் சேர முடியும் போல டா, என்ன ட்ராப் பண்ணிட்ரியா?"

பலமுறை இந்த விசயத்தை காயத்ரியிடம் சொல்ல வந்து, சொல்ல முடியாத படி இப்போது ஆகிவிட்டது.

மழையை திட்டி என்ன செய்வது என்று நினைத்துக்கொண்டே தன் இருசக்கர வாகனத்தில் காயத்ரியை அவள் தங்கியிருக்கும் விடுதியில் இறக்கிவிட்டான். அப்போது மழை நன்றாக பிடித்துக்கொண்டது.....

கனவும் அவளும் (பாகம் - ஆ)
கனவும் அவளும் (பாகம் - இ)

அதனை விட

2008-11-29T13:37:00.000+05:30

உன் கரம் தழுவிய நிமிடத்தினும்,
உன் துப்பட்டா வருடிய ஸ்பரிசமே இனிக்கிறது.

நீ சூடும் மல்லிகை மணத்தினும்,
உன் மூச்சுக்காற்றே பிடிக்கிறது.

பிரிந்திருந்த பல நாட்களினும்,
பிரியும் அந்த ஒரு நொடியே அதிகம் வலிக்கிறது.

நீ பேசும் பல ஏச்சுக்களினும்,
நீ சாதிக்கும் மௌனமே வலிக்கிறது.

தாமரையின் பாடல் வரிகளினும்,
உன் உளறல்களே பிடிக்கிறது.

வேறொன்றும் இல்லை

2008-11-27T18:40:00.000+05:30

நான் சொல்வதெல்லாம் உண்மை,
அதைத்தவிர வேறொன்றும் இல்லை...

நான் சிவம்.
அவள் சக்தி.
என்னில் பாதி அவள்,
அதைத்தவிர வேறொன்றும் இல்லை...

அனல் மேலே பனித்துளி

2008-11-26T16:35:00.000+05:30

படம்: வாரணம் ஆயிரம்
இசை: ஹாரீஸ் ஜெயராஜ்
பாடியவர்: சுதா ரகுநாதன்
வரிகள்: தாமரை

அனல் மேலே பனித்துளி
அலைபாயும் ஒரு கிளி
மரம் தேடும் மழைத்துளி
இவை தானே இவள் இனி
இமை இரண்டும் தனித்தனி
உறக்கங்கள் உறைபனி
எதற்காக தடை இனி

(அனல் மேலே..)

எந்த காற்றின் அலாவலில் மலர் இதழ்கள் விரிந்திடுமோ
எந்த தேவ வினாடியில் மன அறைகள் திறந்திடுமோ
ஒரு சிறு வலி இருந்ததவே இதயத்திலே இதயத்திலே
உனதிருவிழி தடவியதால் அமிழ்ந்துவிட்டேன் மயக்கத்திலே
உதிரட்டுமே உடலின் திரை
அதுதான் இன் நிலாவின் கறை கறை

(அனல் மேலே..)

சந்தித்தோமே கனாக்களில் சிலமுறையா பலமுறையா
அந்திவானில் உலாவினோம் அது உனக்கு நினைவில்லையா
இரு கரைகளை உடைத்திடவே பெருகிடுமா கடலலையே
இரு இரு உயிர் தத்தளிக்கையில் வழி சொல்லுமா கலங்கரையே
உயரலைகள் எனை அடிக்க
கரை சேர்வதும் கனாவில் நிகழ்ந்திட

(அனல் மேலே..)

ஒரே கனா

2008-08-31T22:15:00.000+05:30

ஒரே கனா என் வாழ்விலே
அதை நெஞ்சில் வைத்திருந்தேன்
கனா மெய்யாகும் நாள் வரை
உயிர் கையில் வைத்திருப்பேன்

வானே
என் மேலே
சாய்ந்தாலுமே
நான்
மீண்டு காட்டுவேன்

படம்:குரு

சுயம் வரம்

2008-08-02T12:25:00.000+05:30

அன்று வெள்ளிக்கிழமை,
சுப முகுர்த்த மாலை வேளை,
அவர்கள் சுயம் வரத்திற்கு
வருகை தந்திருந்தனர்,
தூரத்து தேசத்து (குடி)மன்னர்கள்.
'போதை' எனும் மங்கையை மணப்பதற்கு.

வைர நெஞ்சம்

2008-07-28T11:57:00.000+05:30

அவள் வைர நெஞ்சத்தவள்,
எறும்பு ஊறக் கூட கல் தேயுமாம்!

கனவில் மட்டும் காதல் செய்து இரவை கொல்கிறேன்

2008-07-26T23:10:00.000+05:30

என்னை தேடி காதல் என்ற வார்த்தை அனுப்பு
உன்னை தேடி வாழ்வின் மொத்த அர்த்தம் தருவேன்
செல்லரிக்கும் தனிமையில் செத்துவிடுமுன் செய்தி அனுப்பு ஒ..
என்னிடத்தில் தேக்கிவைத்த காதல் முழுதும் –
உன்னிடத்தில் கொண்டு வர தெரியவில்லை
காதலதை சொல்லுகின்ற வழி தெரிந்தால் சொல்லி அனுப்பு ஒ..

பூக்கள் உதிரும் சாலை வழியே பேசி செல்கிறேன்
மரங்கள் கூட நடப்பது போல நினைத்து கொள்கிறேன்
கடிதம் ஒன்றில் கப்பல் செய்து மழையில் விடுகிறேன்
கனவில் மட்டும் காதல் செய்து இரவை கொல்கிறேன்

என்னை தேடி காதல் என்ற வார்த்தை அனுப்பு
உன்னை தேடி வாழ்வின் மொத்த அர்த்தம் தருவேன்
செல்லரிக்கும் தனிமையில் செத்துவிடுமுன் செய்தி அனுப்பு ஒ..

யாரோ ? உன் காதலில் வாழ்வது யாரோ ?-
உன் கனவினில் நிறைவது யாரோ ? என் சலனங்கள் தீர்த்திட வாராயோ !?
ஏனோ என் இரவுகள் நீள்வது, ஏனோ ? ஒரு பகல் எனை சுடுவது ஏனோ,?
என் தனிமையின் அவஸ்தைகள் தீராதோ..?
காதல் தர நெஞ்ஜம் காத்துயிருக்கு காதலிக்க அங்கு நேரம் இல்லையா ?
இலையை போல் என் இதயம் தவறி விழுது..

பிம்பம்

2008-07-21T13:35:00.000+05:30

"அவளைக் காண்பதை தன் தினசரி 'வேலைகளில் ஒன்றாக' வைத்திருந்தான் கார்த்திக்" என்று சொன்னால் அது அபத்தம். பேருந்து நிறுத்தத்தில் மதியை காணாமல் அவனால் வேலைக்குச் செல்ல முடியாது. அவளைக் காணாததனால் அலுவகத்திற்கு விடுப்பு எடுத்ததும் உண்டு.

அவன் பிற ஆண்கள், பெண்களை நோட்டம் விடுவதைப் போல அவளைக் காண்பது கிடையாது. அவன் பார்வையில் காதல்... காதல் மட்டும் தான். அவனுக்கு தன் தாயிடமிருந்து கிடைக்கப் பெறாத ஒன்றை அவளிடமிருந்து கிடைக்கப் போவதாக உறுதியாக இருந்தான்.

இந்திந்த காரணங்களினால் தாம் காதல் வரவேண்டும் என தமிழ் முன்னோர் எவரும் எழுதி வைத்திருக்கவில்லை. அவ்வாறு எழுதி வைத்திருந்தாலும் அவனால் காரணம் கூற இயலாது. எழுதி வைக்காதிருத்தலுக்கு அவர்களையும் நம்மால் குறை கூற இயலாது. பாவம், அவர்களும் அறிந்திருக்க மாட்டார்கள் போல.

பிறக்கும் முன்னே குடிகார தந்தையையும், ஐந்து வயதில் தாயையும் இழந்த அவனுக்கு சாமி கும்பிட கூட எவரும் சொல்லிக் கொடுத்தது கிடையாது.

என்றாவது ஒருநாள் மதியின் அன்பு, பாசம், காதல் கிடைக்கும் என்றிருந்தான், கார்த்திக். இவற்றிற்கும் மேல் ஒன்றுகூட அவன் இறைவனிடம் வேண்டியது இல்லை, அவளைக் கண்ட நாள் முதல் அல்லது அவன் சாமி கும்பிட ஆரம்பித்த நாள் முதல்.

அன்றும், என்றும் போல மதியை கண்டு கொண்டே சாலையை கடக்க முயற்சித்த போது அது நடந்தது. அவன் விழி மூடும் போது, அதன் மணியில் கடைசியாய் பதிந்த பிம்பம் மதியினுடையதாய் தான் இருந்திருக்க வேண்டும்.

அவனுக்காக பதறிய மனம் மதியினுடையதாய் இருந்தது. அவன் தாய் கூட மேல்லோகத்தில் அவனைக் கண்டு இவ்வளவு பதறியிருக்க மாட்டாளோ?.

அன்று இரவு மதியின் தலையணையை அவள் விழி நீர் நனைத்தது. தானும் கொண்டிருந்த வெளிப்படுத்தாத காதலால் தான் அவனுக்கு இந்த கதி என்ற குற்ற உணர்ச்சி அவளை சாகடித்து.

மீண்டும் கண்விழித்த போது அவன் விழியில் விழுந்த பிம்பமும் மதியினுடையதாய் தான் இருந்தது, மறுநாள் காலை மருத்துவமனையில்.

நியூயார்க் நகரம்

2008-07-18T18:09:00.000+05:30

நியூயார்க் நகரம் உறங்கும் நேரம்
தனிமை அடர்ந்தது.
பனியும் படர்ந்தது.
கப்பல் இறங்கியே
காற்றும் கரையில் நடந்தது.

நான்கு கண்ணாடி சுவர்களுக்குள்ளே
நானும் மெழுகுவர்த்தியும்
தனிமை தனிமையோ
கொடுமை கொடுமையோ

நியூயார்க் நகரம் உறங்கும் நேரம்
தனிமை அடர்ந்தது.
பனியும் படர்ந்தது.
கப்பல் இறங்கியே
காற்றும் கரையில் நடந்தது.

நான்கு கண்ணாடி சுவர்களுக்குள்ளே
நானும் மெழுகுவர்த்தியும்
தனிமை தனிமையோ
கொடுமை கொடுமையோ

பேச்செல்லாம் தாலாட்டுப் போல
என்னை உறங்க வைக்க நீ இல்லை
தினமும் ஒரு முத்தம் தந்து
காலை காஃபி கொடுக்க நீ இல்லை
விழியில் விழும் தூசி தன்னை
எடுக்க நீ இங்கு இல்லை
மனதில் எழும் குழப்பம் தன்னை
தீர்க்க நீ இங்கே இல்லை
நான் இங்கே நீயும் அங்கே
இந்த தனிமை நிமிஷங்கள் வருஷமானதேனோ?
வான் இங்கே நீலம் அங்கே
இந்த உவமைக்கு இருவரும் விளக்கமானதேனோ?

நியூயார்க் நகரம் உறங்கும் நேரம்
தனிமை அடர்ந்தது.
பனியும் படர்ந்தது.

நாட்குறிப்பில் நூறு தடவை
உந்தன் பெயரை எழுதும் என் பேனா
எழுதியதும் எறும்பு மொய்க்க
பெயரும் ஆனதென்ன தேனா?
ஜில்லென்று பூமி இருந்தும்
இந்த தருணத்தில் குளிர்காலம் கோடையானதேனோ?
வா அன்பே! நீயும் வந்தால்
செந்தணல் கூடப் பனிக்கட்டிப் போல மாறுமே!

நியூயார்க் நகரம் உறங்கும் நேரம்
தனிமை அடர்ந்தது.
பனியும் படர்ந்தது.
கப்பல் இறங்கியே
காற்றும் கரையில் நடந்தது.

நான்கு கண்ணாடி சுவர்களுக்குள்ளே
நானும் மெழுகுவர்த்தியும்
தனிமை தனிமையோ
தனிமை தனிமையோ
கொடுமை கொடுமையோ

பழைய மாமல்லபுரம் சாலை

2008-07-18T17:31:00.000+05:30

சிறிய முள் ஒன்பதில் இருந்து பத்தை அடையத் துடித்து கொண்டிருந்தது. பெரிய முள் மூன்றை வருடிக் கொண்டிருந்தது.

'சாய் பாபா மெஸ்' என ஆங்கிலத்தில் எழுதி இருப்பது மின் விளக்கு வெளிச்சத்தில் தெளிவாகத் தெரிந்தது. ரமேஷ் அன்று அதிகாலை தான் தன் இரண்டு வருட 'ஆன்சைட் பணிகளை முடித்து விட்டு தாயகம் திரும்பியிருந்தான். 'இயர் பீஸ்' காதிலும் நிறுவன அடையாள அட்டை பெல்டிலும் இருப்பது அவன் ஒரு மென்பொருள் நிறுவனத்தில் பணிபுரிவதை உறுதி செய்தது.

ரமேஷ் மெசிர்குள் நுழைந்ததும் அனைவரின் பார்வையும் அவன் பக்கம் திரும்பவில்லை . ஏனெனில் அங்கு குழுமிருந்தவர்கள் அநேகர் அவனது துறையினர் தாம். மெச்சில் கிடைக்கும் உணவுகள் 'ஹோம்லி புட்' ஆக இருக்கும். அதனாலே அந்தப் பகுதியில் 'சாய் பாபா மெஸ்' புகழ்.

தன் பையை இறக்கி வைத்து, கை கழுவி விட்டு இருக்கையில் அமர்ந்தான், ரமேஷ். அவன் அங்கு கண்டது. பெயர் அர்ச்சுன் , பத்து வயது குழந்தைத் தொழிலாளி. அனுபவம் இரண்டு மாதம்.

ரமேஷ் கண் முன்னால் மேஜை துடைக்கபட்டது. தோசை 'ஆர்டர்' செய்யப்பட்டது. அரை மனதுடன் அரை தோசையை உண்டு விட்டு கை கழுவினான். மெதுவாக அர்ச்சுனை நோட்டம் விட்டுகொண்டே மீண்டும் மேசைக்கு வந்து அமர்ந்தான். தன் பையில் இருந்து ஒரு கோப்பை(file) எடுத்தான்.

அதில் தன் 'ஆஃப்ஷோர்' அணியினருக்கு வழங்கியது போக சில 'பாரின் சாக்லேட்' இருந்தன. மேலும் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகள் பணியாற்றியதற்கு 'போனஸ்' ஆக வாடிக்கையாளர்கள் வழங்கிய 10,000$ க்கான காசோலையும் இருந்தது.

சாக்லேட்'ஐ அர்ச்சுனுக்கு கொடுத்தான். அப்போது அர்ச்சுன் மெஸ் முதலாளியை ஓரக் கண்ணால் பார்த்து, அவர் சம்மதத்தை பெற்றுக் கொண்ட பிறகு சாக்லேட்'ஐ பெற்றான்.

அப்போது ரமேஷ் மகிழ்ந்தான், அர்ஜுனை மகிழ்வித்து. "இந்தக் கோப்பில் இருக்கும் சாக்லேட் மட்டுமல்ல உனக்கு" என்று தனக்குள் சொல்லிக் கொண்டு நடையை கட்டினான் ரமேஷ்.

வித்தவுட்

2008-07-17T15:00:00.000+05:30

என்னடா இது வாழ்க்கை, தினமுன் ஒன்று போலவே இருகிறதே என சலித்து இருந்தபோது இன்று காலை நடந்தது இது...

எப்பவும் போல இன்று காலையும் பேருந்தில் ஏறுவதற்கு எஸ்.ஆர்.பி நிறுத்தத்திற்கு வந்தேன். அந்த மிதவைப் பேருந்து நான் சாலையை கடக்கும் வரை காத்திருந்த பொது எனக்கு சந்தேகம் வரவில்லை.

மட மட என காலை அவசரத்தில் சாலையை கடந்து வந்தவுடன் பேருந்தில் ஏறிவிட்டேன். உள்ளே ஏறியவுடன் இரண்டு பரிசோதனையாளர்கள் பயணிகளின் பயணச்சிட்டுகளை சோதனை செய்து கொண்டிருந்தனர்.

என்னைக் கண்டவுடன், என்னிடமும் பயணச்சிட்டு கேட்கப்பட்டது. நான் பேசும் முன்பே என் அருகிலிருந்தவர் பேசிவிட்டார். அப்போது விவாதம் பின்வருமாறு நடைபெற்றது.

அவர்: அவரு இந்த ஸ்டாப்ல தாங்க ஏறுனாரு .

ப.ப: எப்டிங்க ஏறிருப்பாறு, அதான் சூபர்வைசர் கீல நிக்கிரார்ல.

நான்: வெளிய யாரும் இல்லயே.

அதற்குள் பராக்கு பார்க்க சென்றிருந்த வெள்ளை சட்டை அணிந்திருந்த சூபர்வைசர் வாக்குவாதத்தில் கலந்துகொண்டார்.

ப.ப: சார், இந்த ஸ்டாப்ல ஏருனாராம்.. இவரு பாத்தாராம்..

சூ.வ: யாரது..

ப.ப: இவருதான்

சூ.வ: யோவ். உன் வேலைய பாத்துட்டு போயா.

நான்: ஹலோ சார் மரியதையா பேசுங்க... டிக்கெட் செக்கிங்நா வெளிய இருந்து யாரும் ஏறாம பாக்க வேண்டியது தான... இல்ல டோர மூடியிருகலாம்ல...

இவ்வாறு தொடர்ந்த சூடான விவாதம், பிறகு பேருந்து கிளம்ப வேண்டும் என்றபடியால் எப்படியோ முடிவடைந்தது.

இடையில், ஒருவர் "அமைதியா இருங்க சார் பஸ் கெளம்பனும்ல" என்றார்.

"ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் உதவி செய்வது கூட தவறு போல, இவனுக்கு உதவப் போய் நான் வாங்கிக் கட்டிக்கொண்டேன்" என அவர்(எனக்கு உதவியவர்) எண்ணியிருப்பார் என நினைத்துக்கொண்டே 'தாங்க்ஸ் பாஸ்' எனக் கூற, அவரோ "உண்மைய சொல்றதுக்கு எதுக்குங்க தாங்க்ஸ் எல்லாம்" எனகூறி ஒரு புன்னகை அழித்தார்.

பேருந்து சென்றுகொண்டிருந்த போதே, இதை எல்லாம் கண்டுகொண்டிருந்த பெண் ஒருத்தி சென்ற வாரம் இதே போல் ஒரு நிகழ்வை தான் கண்டதாகவும், அப்போது எவரும் வேறு எவரும் வாய்திறக்கவில்லை எனவும், தான் சொல்லி எவரும் கேட்கவில்லை எனவும் கூறினாள்.

நல்ல அனுபவமாக இருந்ததாக நினைத்துக்கொண்டேன்.

உனக்கு பிடிச்சிருந்தா…எனக்கும் தான்

2008-07-16T11:04:00.001+05:30

தொலைபேசி விடாமல் சிணுங்கியது…. எடுக்க ஆளில்லாமல் அல்ல. அவன் குளியல் அறையிலிருந்து வெளியே வருவதற்கும் மணியடிப்பது நிற்பதற்கும் சரியாய் இருத்தது. இவ்வளவு சீக்கிரம் எழுந்து அவனுக்குப் பழக்கம் இல்லை. அம்மாவின் வற்புறுதலினால் எழுந்தாலும், இன்று திருமணம் என்பதால் உற்சாகமாகிவிட்டான். ஏழு மணிக்குத் திருமணம்.

அவன் கை கடிகார முள் 7।35 எனக் காட்டியது, நேற்று மாலை நிலவரப்படி. பத்து ஆண்டுகளிருக்கும், அவன் பொதுத் தேர்வு எழுத வெறும் கையுடன் செல்வதைக் கண்டு அந்த கடிகாரத்தை அவள் பரிசளித்து. ஆனால் சுவர் கடிகாரம் 4।55 எனக் காட்டியது.

திறந்த மேனியுடன், உடல் முழுக்க நீர் மொட்டுக்களுடன், இடுப்பில் கட்டிய துண்டுடன், தலையைக் கூட காயவிடாமல், சோபாவில் அமர்ந்தான்। இன்று திருமணம் என்றாலும் விழிகள் இரண்டும் அரை நித்திரையில் கரைந்தன.

சில ஞாபகங்கள், சில கொண்டாட்டங்கள், சில துயரங்கள், சில சாதனைகள், சில சோதனைகள், இவ்வாறு பற்சில கண் முன் வந்து சென்றன. கடந்த கால நாட்கள் மொத்தத்தில் இனிமையாகவே தெரிந்தன. குழந்தைப்பருவம், பள்ளிப்பருவம், கல்லூரிப்பருவம், வாழ்க்கைப்பருவம் ஆகியன அனைத்தும் கடந்து வந்தது அவர்களது பந்தம்.

எதிரெதிர் வீட்டில் குடியிருந்த அவர்கள் இருவரும் ஒரே நாளில் பிறந்தவர்கள்। ஒவ்வொரு பிறந்த நாளைக்கும் அவனால் அவளுக்கு அளிக்க முடிந்தது நாளனா ஆரஞ்சு புளிப்பு மிட்டாய் மட்டுமே। இன்றும் கூட அதையே கடைபிடிக்கிறான்। அவனால் வருடத்திற்கு ஒரு முறை மட்டுமே கேக்கை காணமுடிந்தது…॥ ருசிக்கவும் தான்।.

அவர்கள் நெருங்கிப்பழக விதை விதைத்த நிகழ்ச்சி: ஒரே பள்ளியில் படித்த அவர்களுக்கு அன்று பொதுத்தேர்வு। பள்ளிக்கு அவளை விட்டுச்செல்ல வந்த தந்தை, “வாட்சுல மணி சரியா இருக்காமா? ” எனக் கேட்டபோது அவள் நினைவுக்கு வந்தது ‘திருச்செந்தூர் முருகன் கோவில்’ செந்நிற காப்புக்கயிறு மட்டும் கட்டியிருக்கும் அவன் கைகளே।உடனே தந்தையிடம் மன்றாடி, அவர் கையில் கட்டியிருந்த கடிகாரத்தை அவனுக்கு பரிசளித்தாள்।இருவரும் படிப்பில் கெட்டி என்றாலும், அவளுக்கு கோவையிலும் அவனுக்கு மதுரையிலும் பட்டம் பயிலும் வாய்ப்பு கிடைத்தது।.

இடவேற்றுமையால் பிரிந்திருந்தாலும் மனவொற்றுமையால் சேர்ந்திருந்தனர். அதற்கு மின்னஞ்சல், தொலைபேசி , செல்போன், கல்லூரிகளுக்கிடையே நடக்கும் போட்டிகள் ஆகியவை உதவின. வாழும் யுக்திகளை இருவரும் பரிமாறிப் பயின்றனர். கல்லூரி வாழ்வில் இருவரும் பண்பட்டனர்.கல்லூரி வளாக நேர்முகத் தேர்வில் இருவரும் ஒரே நிறுவனத்தில் ஒரே துறையில் பணியமர்த்தப்பட்டனர். இருவரின் எண்ண்ங்களும், திறமையும், வளர்ச்சியும் ஒன்று போல் இருந்தன……இவ்வாறு ஒவ்வொரு நிகழ்வும் அவன் கண் முன் வந்து சென்ற அந்த தருணத்தில்…. க்ரீங்,க்ரீங்…..க்ரீங்,க்ரீங்….. என திரும்பவும் தொலைபேசி மணி அடித்தது. அது வரை உறவாடிக்கொண்டிருந்த இமைகள் இரண்டும் பிரிக்கப்பட்டன.அவன் ரிசீவரை எடுத்தான்…. ஆம்! அவளே தான். .

"என்னடா… எழுந்துட்டியா?… ".

" ஆமா சத்யா, இப்பதான் குளிச்சேன், … குளிச்சிட்டு சோபால உக்காந்து லேசா கண்ணசந்தே…"

" கிறுக்கா! குளிச்சா தொவட்ட மாட்டியா…. கல்யாணத்துல மூக்கு ஒலுகிட்டு யே பக்கத்துல போஸ் குடுக்க போரடா!! ".

" சரி, இத சொல்ல தான் போன் பன்னியா? "

" இல்ல… நா எடுத்து குடுத்த ட்ரஸ் பிடிச்சிருக்கு தான? "

"அதுக்கு என்ன….. உனக்கு பிடிச்சிருந்தா, எனக்குந் தா!"

"அப்றம்ம்… அப்பா சொன்னாரு… அவரு உள்ள வர்றதுக்கு முன்னாடி தங்க செய்ன் போட்டு வரவேற்பாங்களா"

"பொண்ணோட பெறந்த அண்ணன், தம்பி தான் போடுவாங்க….. அதுக்கு நா முன்னாடி நின்னு செய்ன் போட்டு வரவேற்கனும்…. அவ்லொ தான!… "

" டேய்! மதன்னா, மதன் தான்!…… வெரி குட்.. ஓகே… பய் டா…. சீக்கிரம் ஆறு மணிக்கெள்ளா வந்துறு சரியா…. தோ அவர்ட்ட இருந்து கால் வருது….. பய், கால் யூ லேட்டர்…"

" பய்…. ஹெவ் அ குட் டே "

அவன் மதன் என்ற மதன்குமார். அவள் ஜோதி என்ற சத்யஜோதி. இன்றைய மகிழ்ச்சி எண்ணியைத் தொடக்கிவைத்து ரிசீவரை வைத்தான். மெத்தை மீது அவளுக்கு பிடித்த, அவனுக்கு பொருத்தமான மெரூன் நிற சர்ட்டும், சான்ட்ல் நிற பேண்டும் மஞ்சளிட காத்திருந்தன.

மதனும் ஜோதியும் நண்பர்கள். இதை மனதில் கொண்டு திரும்ப ஒருமுறை இக்கதையை வாசியுங்கள்... என்ன உலகமடா இது!!

சுப்ரமணியபுரம் - கண்கள் இரண்டால்

2008-07-16T01:14:00.000+05:30

பல்லவி
கண்கள் இரண்டால் உன் கண்கள் இரண்டால்
என்னைக் கட்டி இழுத்தாய் இழுத்தாய் போதாதென
சின்னச் சிரிப்பில் ஒரு கள்ளச் சிரிப்பில்
என்னைத் தள்ளி விட்டு தள்ளி விட்டு ஓடி மறைந்தாய்

பேச எண்ணி சில நாள்
அருகில் வருவேன்
பின்பு பார்வை போதும் என நான்
நினைத்தே நகர்வேன் ஏமாற்றிக்

கண்கள் எழுதும் இரு கண்கள் எழுதும்
ஒரு வண்ணக் கவிதை காதல் தானா
ஒரு வார்த்தை இல்லையே இதில் ஓசை இல்லையே
இதை இருளிலும் படித்திட முடிகிறதே

சரணம் 1
இரவும் அல்லாத பகலும் அல்லாத
பொழுதுகள் உன்னோடு கழியுமா
தொடவும் கூடாத படவும் கூடாத
இடைவெளி அப்போது குறையுமா

மடியினில் சாய்ந்திட துடிக்குதே
மறுபுறம் நாணமும் தடுக்குதே
இது வரை யாரிடமும் சொல்லாத கதை

கண்கள் இரண்டால் உன் கண்கள் இரண்டால்
என்னைக் கட்டி இழுத்தாய் இழுத்தாய் போதாதென
சின்னச் சிரிப்பில் ஒரு கள்ளச் சிரிப்பில்
என்னைத் தள்ளி விட்டு தள்ளி விட்டு ஓடி மறைந்தாய்

சரணம் 2
கரைகள் அண்டாத காற்றும் தீண்டாத
மனதுக்குள் எப்போது நுழைந்திட்டாய்
உடலும் அல்லாத உருவம் கொல்லாத
கடவுளைப் போல் வந்து கலந்திட்டாய்

உனையன்றி வேறொரு நினைவில்லை
இனி இந்த ஊனுயிர் எனதில்லை
தடையில்லை சாவிலுமே உன்னோடு வர

கண்கள் எழுதும் இரு கண்கள் எழுதும்
ஒரு வண்ணக் கவிதை காதல் தானா
ஒரு வார்த்தை இல்லையே இதில் ஓசை இல்லையே
இதை இருளிலும் படித்திட முடிகிறதே

பேச எண்ணி சில நாள்
அருகில் வருவேன்
பின்பு பார்வை போதும் என நான்
நினைத்தே நகர்வேன் ஏமாற்றிக்

கண்கள் இரண்டால் உன் கண்கள் இரண்டால்
என்னைக் கட்டி இழுத்தாய் இழுத்தாய் போதாதென
சின்னச் சிரிப்பில் ஒரு கள்ளச் சிரிப்பில்
என்னைத் தள்ளி விட்டு தள்ளி விட்டு ஓடி மறைந்தாய்

சொல் புதிது பொருள் புதிது

2008-07-15T19:38:00.004+05:30

ஒன்றாய் மனம் விடாமல் பேசியிருக்கிறோம்...
ஒன்றாய் வெவ்வேறு தட்டில் சாப்பிட்டுயிருகிறோம்...
கடற்கரையிலிருந்து வெகுதூரம் தள்ளி ஒன்றாய் நடந்திருக்கிறோம்...
இவ்வாறுதான் நானும் அவளும்...
ஆனாலும் அவள் இன்று கூறிய சொல் புதிது பொருள் புதிது,
"உன்னோட கொஞ்சம் தனியா பேசனும்"

பிகு:அன்பரே! 'பொருளை' நீங்களே நிரப்புங்கள்!!

அதைத்தவிர

2008-07-15T19:38:00.003+05:30

முன்பெல்லாம்,
ஒரு ரூபாயாவது பிச்சை அளித்த மனம்,
இன்று மறுத்து ஏசுகிறது,
"அதைத்தவிர உன்னால்
வேறென்ன செய்யமுடிந்தது?" என்று.

முழுக்கு

2008-07-15T19:38:00.002+05:30

காதலுக்கு வருகை அளித்து,
சாதிக்கு முழுக்கு அளிப்போம்,
சமூகம் எனும் வகுப்பறையிலே!

அழகி

2008-07-15T19:38:00.001+05:30

வேற்று கிரகத்து பெண்டிரும் அழகாய் இருப்பாள்...
சேலையில்...

இரண்டாம் மணம்

2008-07-14T12:55:00.000+05:30

தமிழ்,
தாயாய்,
சகோதரியாய்,
தோழியாய்,
காதலியாய் இருந்தாள்.
இப்போது மனைவியாய் இருக்கிறாள்;

விவாகரத்து தேவையில்லை
இரண்டாம் மணம் புரிய,
தமிழ் எனும்
முதல் மனைவியிடமிருந்து;

வாடிய மலர்

2008-07-12T15:33:00.001+05:30

வாடி இருந்த மலரும் அழகாயிருந்தது,
அவள் சூடியமையால்.
அது அழகாய் இருந்தது அவளுக்கு பிடிக்கவில்லை போலும்,
ஏனோ அதை அவள் கலைந்து விட்டாள்

யாரந்த மலர்

2008-07-12T15:33:00.000+05:30

நடுவினிலே மஞ்சளும், அதைச்சுற்றி வெண்மையும்
நிறைந்திருந்த அந்த மலரின்
பெயரை அறிய முடியவில்லை;
அதைச் சூடியிருந்த மலரின்
பெயரையும் தான்.

மூன்றாம் காதல்

2008-07-09T17:48:00.003+05:30

அவளைப் பார்த்து இன்புற்று,
அவள் சிரிப்பை ரசித்து.
அவள் பேச்சில் மயங்க இருந்த வேளையில்,

"இதற்குப் பெயர் இனக்கவர்ச்சி", என்று
தலையில் குட்டு வைத்தது முதல் காதல்.

"இதற்குப் பெயர் சலனம்", என்று
கன்னத்தில் அறைந்தது இரண்டாம் காதல்.

என் இமைக்குள்

2008-07-09T17:48:00.002+05:30

ஆண்கள், பெண்களை இமைகளுக்குள் வைத்துப்
பேணத் தவம் இருந்தாலும்,
அவர்கள், 'உன் கண்களுக்குள் இடம் வேண்டாம் எனக்கு',
எனச் சொல்லி, இரும்பு முலாம் பூசிய பொன்மலரின்
மொட்டுக்குள் இடம் தேடி அழைகின்றனர்.

அவள்

2008-07-09T17:48:00.001+05:30

மையிட்ட கருவிழிகளுடன் அவள் அழகாய் சிரித்தாள்,
கண் சிமிட்டி என்னை ரசிக்க வைத்தாள்,
இனிக்க இனிக்க கொஞ்சிப் பேசினாள்,

பேருந்தில், தன் தாய் மடியில் மழலையாய் அவள்....

இரண்டு நிமிடக் காதல்

2008-07-09T17:48:00.000+05:30

இரண்டொரு நிமிடத்தில் வரும் காதல்,
ஐந்து நிமிட இன்பத்தை எண்ணியே வருவது;
இரண்டொரு வருடம் நீடித்து காதல் ஆகும்
நட்பை விட அது கேவலமானது.

காதல்

2008-01-15T16:51:00.000+05:30

விளக்க முடியாத சிலத் தலைப்புகளில் இதுவும் ஒன்று. எனவே முன்பின் தெரியாத ஒரு ஆணுக்கும், ஒரு பெண்ணுக்கும் இடையே ஏற்படும் ஈர்ப்பை மட்டும் நாம் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்வோம். அது ஈர்ப்பு (attraction) தாம். அதற்கு மேல் வேறு ஏதுமில்லை. சுரப்பி(harmone) செய்யும் களங்கம் என ஒரு கவிஞன் சரியாய்ச் சொன்னான்.

“காதல் என்பது விக்கல், இருமல், கொட்டாவி, நல்லது, கேட்டது, பசி, பட்டினி, பதவி மாதிரி, எப்பவரும், எப்படிவரும் யாராலையும் சொல்லமுடியாது. வராதனாலும் ஏன்னு கேக்க முடியாது, வந்ததாலும் தடுக்க முடியாது. ஆனா வரவேண்டிய நேரத்துல சரியா வந்துரும் “, என்று தத்துவம் பேசுவாங்க பலர்.

கடவுள் படைத்த ஆதி மனிதன் ஒரு மலையின் சாரலில் வசித்தான். மழைக்கும், காற்றுக்கும் அவனுக்கு மலைக்குகை அடைக்கலம் தந்தது. வன விருட்சங்கள் அவனுக்குத் தேவையான கனி வர்க்கங்களை உணவாக அளித்தன. காட்டு மிருகங்கள் அவனைக் கண்டு நடுநடுங்கின. வானத்துப் பறவைகளைப் போல் அவன் சுயேச்சையாக ஒரு குறையும் இல்லாமல் வாழ்ந்து வந்தான். ஆயினும் அவனுடைய உள்ளத்தின் உள்ளே ஏதோ ஒரு குறை, - இனந்தெரியாத ஒரு வகைத் தாபம், - இடைவிடாமல் குடிகொண்டிருந்தது. ஏதோ ஒரு காந்த சக்தி அவனைக் கவர்ந்து இழுத்துக் கொண்டிருந்தது. ஏதோ ஓர் அரிய பொருளை, - இது வரை பார்த்தும் அனுபவித்தும் அறியாத இன்பத்தை, - அவனுடைய இதயம் தேடிக் கொண்டிருந்தது. பகலில் அதைப் பற்றிக் கற்பனை செய்தான்; இரவில் அதைப் பற்றிக் கனவு கண்டான்.

“எனக்காகவே படைக்கப்பட்ட அந்த அற்புதப் பொருளை,- கற்பகக் கனியை, - என்னைக் கவர்ந்திழுக்கும் காந்தத்தை, எங்கே காண்பேன்? எப்போது காண்பேன்?” என்று அவன் இதயம் ஏங்கித் தவித்துக் கொண்டிருந்தது. ஆதி மனிதனைப் படைத்த அதே சமயத்தில் இறைவன் ஆதி ஸ்திரீயையும் படைத்தார். மலையின் மற்றொரு பக்கத்துச் சாரலில் அவள் வசித்து வந்தாள். பசிக்கு உணவும், தாகத்துக்குச் சுனை நீரும், தங்கியிருக்க மலைக்குகையும் அவளுக்கு இருந்தன. வெளிப்படையாகப் பார்த்தால் ஒரு குறையும் இல்லை. ஆனால் உள்ளத்தினுள்ளே ஒரு தீப்பிழம்பு ஜுவாலை விட்டு அவளை எரித்துக் கொண்டிருந்தது. ஏதோ ஒரு சக்தி அவளைக் கவர்ந்து இழுத்துக் கொண்டிருந்தது. அச்சக்தி எங்கிருந்து அவளை இழுக்கிறது, எந்தத் திசையை நோக்கி இழுக்கிறது என்பது ஒன்றும் தெரியவில்லை.

ஆதி மனிதனுக்கும் ஆதி ஸ்திரீக்கும் இடையில் ஒரு பெரிய மலை ஓங்கி நின்று ஒருவரையருவர் சந்திக்க முடியாமல் தடுத்துக் கொண்டிருந்தது.

வெயிற் காலத்தில் ஒருநாள் இயற்கை நியதி காரணமாகக் காட்டில் தீ மூண்டு நாலாபுறமும் பரவத் தொடங்கியது. மலையைச் சுற்றி நெருப்பு அதிவேகமாகப் பரவி வந்தது. மனிதனும் ஸ்திரீயும் காட்டுக்குள் போனால் ஆபத்துக்குள்ளாவோம் என்று உணர்ந்து மலை மேல் ஏறினார்கள். மலையின் உச்சியில் அவர்கள் ஒருவரையருவர் பார்த்தார்கள். பார்த்த கண்கள் பார்த்தபடி கண் கொட்டாமல் நின்றார்கள். காட்டுத் தீயை மறந்தார்கள். எதற்காக மலை உச்சியில் ஏறினோம் என்பதையும் மறந்தார்கள். பசி தாகங்களை அடியோடு மறந்தார்கள். இத்தனை காலமும் தாங்கள் உயிர் வாழ்ந்ததெல்லாம் இந்த ஒரு சந்திப்புக்காகவே என்பதை உள்ளுணர்வினால் அறிந்தார்கள். தங்களைக் கவர்ந்திழுத்த இனந் தெரியாத சக்தி இதுதான் என்பதையும் தெரிந்து கொண்டார்கள். தங்களில் ஒருவரிடம் உள்ள குறையை இன்னொருவரால் இட்டு நிரப்பிப் பூர்த்தி செய்ய முடியும் என்பதை அறிந்தார்கள். இவ்விதம் ஒன்று சேர்ந்து விட்டவர்களை இனிப் பிரிக்கக் கூடிய சக்தி உலகில் வேறொன்றும் கிடையாது என்பதையும் உறுதியாக உணர்ந்தார்கள்.

இந்த அற்புதக் காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த படைப்புக் கடவுளான பிரம்மதேவர் தாம் ஆரம்பித்த வேலை நல்ல முறையில் தொடங்கி விட்டது என்பதை அறிந்து பரிபூரணத் திருப்தி அடைந்தார்!

(ஆதி : கல்கியின் ‘பொன்னியின் செல்வன்’ )

இன்றையக் காதல் அகராதியின்படி, காதல் வருகிற அறிகுறியை ஒவ்வொரு இளைஞனும், இளைஞியும் இவ்வாறுதான் ஜீரணிக்கின்றனர்.

இதுத் தொடக்கம் மட்டும் தான். இது குறித்துப் பல கருத்துச் சிதறல்கள் வெளிப்படும். பார்த்தவுடன் காதல், நட்பிற்குப் பின் காதல், திருமணத்திற்குப் பின் காதல். இதில் எது சரியாக இருக்கும்.

முதல் வகையில், பலருக்கு குழப்பம். “அது எப்படிங்க பார்த்தவுடன் வரும்”. இவ்வாறு வரும் காதலை வெளிப்படுத்தும் இளைஞனுக்கு வசைமொழியே எதிரொலி, அவள் சிறந்த பெண்மகளாய் இருந்தால்.

நட்பிற்குப் பின் காதல்: “நா உன்ன பிரண்டா தா நெனச்சேன், என்ன உன் தங்கச்சிய நெனச்சுக்கோ”, இது தான் அநேகப் பெண்களின் பதில். மூன்றாவது ரகம் பற்றிப் பேசுவதற்கு இதுத் தகாத இடம்.

‘ஆணியே புடுங்கவேணாம்’, என்பது போல அல்லவா இருக்கிறது. வேறு எந்தப் பாணியில் தான் காதல் செய்வது. காதல், எவ்வாறு தொடங்கினால் இந்த கன்னியர் ஏற்றுக்கொள்வர்.

மேல் கூறிய வகைகள் போல, மேலும் சில வகைகளும் உண்டு. (எ.கா.) ‘பார்க்காமல் காதல்’. இதை எல்லாம் யார் தான் கண்டுபிடிபார்களோ?

இந்தக் காதலின் வெற்றி, படிப் படியாகவே செல்கிறது. ஒரு பால் , எதிர் பாலரிடம் மையல் கொள்ளுதல் முதற்படி, விண்ணபித்தல் இரண்டாம் படி, எதிர் பாலரிடமிருந்து பச்சைக் கொடி மூன்றாம் படி. சச்சரவு இன்றி திருமணம் வரை செல்லுதல் கடைசி.

எத்தகைய வகையில் காதல் செய்தாலும், இன்றைய இளைஞர் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டியது அவசியம். அறிவு, மனம் இதற்கு இடையே நடக்கும் போட்டியில் யார் வெல்கிறாரோ, அதைப் பொறுத்தே அவற்றை இயக்குபவரது வெற்றி, தோல்வி அமையும்.

அறிவு: பிறந்ததில் இருந்து நம்மைச் சுற்றி நடபனவற்றை சேமித்துவைக்கும் பெட்டகம்.

மனம்: அறிவை உபயோகித்து, தனக்கும் பிறருக்கும் தேவையானவற்றை பூர்த்தி செய்வது.

"அறிவிற்கு அதனையும் தெரியும், மனதிற்கு உன்னை மட்டும் தான் தெரியும், இக்கட்டான நேரத்தில் அறிவு சொல்வதை கேட்காதே, மனம் சொல்வதை மட்டும் கேள்" என்றார் விவேகனந்தர்.

அறிவு, பொது விதிகளை மதிப்பது, மனம் விதிகள் அற்றது. அறிவு, புலன்களை அடக்குவது; மனம், சலனப்படுவது; அறிவு, அளவுடையது. மனம், அளவுகள் கடந்தது.

‘சளி பிடித்திருக்கிறது’ என்று எச்சரிப்பது மனம். ‘ஐஸ்கிரீம்’ உண்ண வேண்டும் என்று ஆசைப்படுவது மனம். ஆசைபடுவதற்கு மட்டும் மனம் அல்ல.

புத்தர், "ஆசைகள் அற்ற இடத்தில் துன்பங்கள் அற்றுவிடும்" என்றார். அதே புத்தர், ‘ஆசைப்படாமல் இருபதற்கு ஆசைப்பட்டார்’. ஆசைப்படாமல் இருக்க முடியாது.

ஆசைபடு. சிலர் கூறுவதை போல ‘அத்தனைக்கும் ஆசைப்படு’. ஆசை நிறைவேறினால் மகிழுந்து கொள்.

அந்த மகிழ்ச்சியைத் தவிர வாழ்வில் வேறேன்ன வேண்டும். இல்லாவிட்டால் அடுத்த ஆசைக்கு முற்ப்படு.
இப்போது காதலுக்கு வருவோம். முடியுமா? என எண்ணிப்பார். முடியும் என்றால் முற்ப்படு, இல்லாவிடில், அதே முயற்சியில் வாழ்க்கைப் பாதையில் சிலர் கல் போல உறைந்துக்கிடப்பர். உங்களுக்குத் தெரியுமா அவர்கள் நம் வழிகாட்டிகள்.

காதல்… கவர்ச்சி… ஈர்ப்பு… அறிவு… மனம்… ஆசை….. இந்தப் படைப்பின் முதல் வரியை மீண்டும் ஒரு முறை வாசியுங்கள்

மகிழ்ச்சி(புன்னகை)

2008-01-15T15:26:00.000+05:30

நீங்கள் கண் இமைக்கின்ற இந்தத் தருணத்தில் பிறக்கிற குழந்தை, இப்பூமியின் முதல் சுவாசத்தை அனுபவிக்கும் பொது புன்னகைக்கத் தொடங்குகின்றது. அத்தகையச் சிரிப்பை நம்மால் மறுமுறைக்க முடிவதில்லை. இதன் அவசியம் என்ன?

உள்ளம் கனிந்து சிரிக்கும் வேளையில் நாம் உயரப் பறப்பதுவென நினைக்கிறோம் அல்லவா? அவ்வேளையில் இதயத்தில் புதுக்குருதி பாய்கிறது. அமுதம் உண்ணக் கொடுத்தாலும் மனம் மறுக்கிற‌‌து. ஆனால், அது என்ன‌? உள்ள‌ம் க‌னிந்து சிரிப்ப‌து.

உதடுகள் விரிகிறது, முத்துப் பற்கள் தெரிகிறது, கண்ணங்கள் நெளிகிறது. இவை, நாம் இன்றைய தினங்களில் 'சிரிப்பது' என்பதன் செயலாக்கம். உள்ளம் கனிவது, இன்று நம்மில் சிலரில் வெகு சில வேளைகளில் மட்டுமே! நம்மைச் சுற்றி இருப்பவர்கள் சிரிப்பதற்காக, காரணம் கூட தெரியாமல் சிரிபோர் நம்மில் உள்ளர்.

'வாய் விட்டு சிரித்தால் நோய் விட்டுப் போகும்'. மனதால் சிரிக்க வேண்டாம். தோற்றத்தால் மட்டுமே சிரிப்பதனால் நோய் விட்டு போகுமாம். மனதால் சிரித்தால்? ஆனால் அது எப்படி... மனதால் சிரிப்பது?

பேருந்தில், சில்லறை கேட்கும் நடத்துனரிடம் கங்கண‌ம் கட்டுவதை விட, "ஐம்பது காசு இல்லையே ஐயா!" எனக் கூறி நீங்கள் கூறி அளிக்கும் சிறு புன்னகைக்கு மிகக் சரியான எதிரொலி கிடைக்கும். அப்போது அறியலாம் மனதால் மகிழ்வது என்னவென்று!

உணவகத்தில் தாம‌த‌த்திற்க்கு சேவ‌க‌னிட‌ம் கோபித்து என்ன‌ ப‌ய‌ன்? ஒரு 'spl தோசை ' சொல்லியிருந்தேனே என்ப‌தை புன்ன‌கைக் க‌ல‌வ‌யுட‌ன் த‌ரும் போது அவ‌ன் முக‌த்திலும் ஒரு பூரிப்பு. ஆங்கிலத்தில் ' Assertiveness ' என‌க் கூறப்ப‌டுவ‌து இதுவே."

தோசை வேண்டுமானால் தோசை கொணர‌ ஆவண செய்ய‌ வேண்டும். அந்த 'ஆவண‌' ம‌னித‌ர்க்கு ம‌னித‌ர் மாறுப‌டும். செய‌ல்க‌ள் செய்யப்ப‌ட‌ வேண்டுவன(things making things done). செயல்கள் செய்யப்பட்டதா என்பதை விட எங்ஙனம் செய்ய‌ப்ப‌ட்ட‌து என்ப‌தே முக்கிய‌ம்.

ஒரு புத்தகத்தில் படித்தது. அவரது தாயார் 'ICU ' ல். இரவு மணி இர‌ண்டு. செவிலிய‌ர் பதற்றத்துடன் த‌த்த‌ம் வேலைக‌ளை செய்துகொண்டிருந்த‌ன‌ர்.

ம‌ருத்துவ‌ம‌னை சிற்றுண்டிச் சாலையில் அவ‌ர், "ஒரு டீ கொடு பா!" என‌க் கூறி இருப‌து ரூபாய் நோட்டை நீட்டினார். க‌டைக்காரரோ மூன்று ரூபாய் சில்ல‌றையாக கொடுக்கும்ப‌டி கறாராக‌ பேசினார். ப‌ல‌ நேர‌ம் யோசித்தவ‌ர் 'ஆறு டீ கொடு' என்றார்.

க‌டைக்கார‌ரோ ஏழு டீ யாக‌ கொடுத்தார். ஒரு டீயை அருந்திவிட்டு மீத‌த்தை என்ன‌ செய்ய‌லாம் என யோசித்துக் கொண்டிருந்தார். முடிவில் செவிலிய‌ர்க்கு வ‌ழ‌ங்குமாறு முடிவெடுக்க‌ப்ப‌ட்ட‌து. அவ்வாறே வ‌ழங்கப்ப‌ட்ட‌து. அது நேர‌ம் வ‌ரை ம‌யான‌ அமைதி பூண்டிருந்த 'ICU ' அறை த‌ற்போது க‌ளை க‌ட்டியிருந்த‌து. செவிலிய‌ர் முக‌த்தில் புன்ன‌கைக்கான பாவ‌னை, ந‌ன்றி கூறும் தோரனை. எல்லாம் இருப‌து ரூபாய் செய்த மாய‌ம். அவர் தாயின் பார்வையிலும் ஒரு மகிழ்ச்சி தென்பட்டது. அதை க‌ண்ட‌ அவ‌ர் ம‌ன‌ம் நிச்ச‌ய‌ம் நிறைந்திருக்கும்.

எப்போதும், வெகு விலை கொடுத்துப் பெறப்படும் முக மகிழ்ச்சியை விட, விலையில்லாமல் பெற‌ப்படும் மகிழ்ச்சிக்கு மதிப்பு அதிகம். உள்ளம் கனிய மகிழ்ச்சியுருவதற்க்கு இதுவும் ஒரு வழி.

பேருந்தின் அருகில் உள்ளவர் காலினை 'ஷு' வால் நறுக்கென மிதித்து விட்டு ,(வேண்டுமென அல்ல) எதிர்ப்புறமாய் முகம் திருப்பிக்கொண்டீகளானால், மறுமுறை அவர் முகத்தைக் கண்டு மிரண்டுப் போவீர். அதுவே, தெரியாமல் மிதித்த பிறகு, "சாரி சார்" என புன்னகைத்து சொல்லும் பொது....... அடுத்த முறை சோதித்து பாருங்கள்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால் மகிழ்வித்து மகிழ்ந்தால் உள்ளம் கனியும். மேலும் பற்பல தருணங்களில் உள்ளம் கனியலாம்.

ஒரு குழந்தை நாளைக்கு நானூறு முறை சிரிக்கிறது, ஆனால் திட மனிதன் 15 முறை தானாம்! என்ன கொடுமை சார்!!! இதற்காக 'லாஃபோதெரபி' என்ற பெயரில் காரணம் இல்லாமல் சிரித்துக் கொண்டிருக்கும் கூட்டத்தை இன்று காலை கூட கடற்கரை ஓரமாய் கண்டிருக்கலாம்.

#####

நான் மனதால் மகிழ்ச்சியுற்றதை அறிந்த சில வேளைகள்,

1. +2 கணிதத்தில் பள்ளி முதல் மதிப்பெண் வாங்கியதற்க்கு பதக்கம் வேளை, மேடையிலிருந்து இருக்கை வரை நான் பறந்து வந்ததாகவே தோன்றுகிற‌து .

2. என் தமக்கை திருமணத்திற்க்கு வங்கி கடன் வாங்கும் போது நான் பொறுப்பேற்று கையொப்பமிட்ட வேலை.

3. கல்லூரியில் பல முறை மேடையேறியிருந்தாலும் கல்லூரி முதல்வர் திரு.அபெய்குமாரிடம், அன்பளிப்பு பெற்ற போது.

4. ஆளுமை திறன் வளர்ச்சி வகுப்பில் கடந்த மூன்று நாட்கள்.

5. 'மனிதம்', அழகர் இராமானுஜம் அவர்களை சந்தித்து பேசும் வேளைகளில்.

6. இந்த மக்களிடம் மனித அபிமானம் இன்னும் உயிர்த்திருக்கிறது என்பதை அறியும் வேளைகளில்.

7. எப்போதும் கோபப்படுகிற நான் சில ஆண்டுகளாக பொறுமையை கடைபிடிக்கும் போது.

8. நானும் ஒரு எழுத்தாளன் என எண்ணிக் கொண்டு எழுதும் போது.

9. முதன் முறையாக ஒரு பெண்ணிடம் விண்ணப்பித்த வேளை.

விரதம் ஓய்வு

2008-01-12T11:44:00.000+05:30

உண்டிபடியில் கால் எடுத்து வைத்தபோது தான் ஞாபகம் வந்தது, இன்று வெள்ளிகிழமை அல்லவா? அதனால் என்ன?.. ஆம், இன்று நான் உணவு எடுத்துக்கொள்ள மாட்டேன் அல்லவா? ஆனால் நான் ஆத்திகன் அல்லானே? பின் எதற்கு 'விரதம்'?

இது விரதம் அன்று, ஓய்வு!. வாரங்கள், மாதங்கள், ஆண்டுகள் கடந்து, நான் வாய்வழியாக திணிக்கும் குப்பைகளை பதப்படுத்தி, அதிலிருந்து என் உடம்பிற்குத் தேவையான புரதம், வைட்டமின் முதலானவற்றை பிரித்து எடுத்து, 'நான்' என்ற இயந்திரம் இயங்க உதவுகிறது ஜீரண இயக்கம்.

இதற்கு ஓய்வு அழிக்க வேண்டாமா? சரிதான்! அப்படி என்றால் இன்று இந்த நாக்கின் பாடு திண்டாட்டம் தான். காலை அவசரத்தில் உண்ண மறந்துவிட்டதாக நாக்கிடம் கூறிவிடலாம்.

ஆனால், பத்தரை மணி வாக்கில் ரமேஷ் 'பேண்டரி' செல்ல அழைப்பனே? பின் ஒரு மணிக்கு மதிய உணவு. மூன்று மணி வாக்கில் 'ஜாவா க்ரீன்'. மாலையில், 'நெஸ்கபெ' என சுவையூக்கிகள் நீள்கின்றன. இன்றைய விரதம் கூடியதா எனக்கு ?!?!?

நீங்களாவது முயற்சித்துப் பாருங்கள். சனி, ஞாயிறுகளிலாவது!!